Uncategorized

Հայոց ցեղասպանության, պահանջատիրության հարցը` ՄԻԵԴ-ում

Հայոց ցեղասպանության, պահանջատիրության հարցը` ՄԻԵԴ-ում

2014-ի տարեսկզբին «Քաշաթաղ» հ/կ նախագահ Ռոբերտ Սիմոնյանի նախաձեռնությամբ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան (ՄԻԵԴ) է ուղարկվել 1915 թ. Հայոց ցեղասպանության, պահանջատիրության վերաբերյալ գանգատ, որը մայիսին վարույթ է ընդունվել: Ի՞նչ նորություններ և ակնկալիքներ կան նշված գործից. այս հարցերի շուրջ Analitik.am-ը զրուցել է Ռոբերտ Սիմոնյանի հետ:

- Պրն Սիմոնյան, շատերն են խոսում 1915 թ. Հայոց ցեղասպանության ճանաչման մասին, բայց քայլեր քիչ են արվում, ինչը ունի և օբյեկտիվ, և սուբյեկտիվ պատճառներ: Դուք, փաստացի, քայլեր եք ձեռնարկել: Նրանց համար, ովքեր տեղյակ չեն Ձեր նախաձեռնությունից, խնդրում եմ՝ համառոտ ներկայացրեք այն:

- Մինչև հիմա Հայոց ցեղասպանության հարցով միջազգային կառույցներին դիմած մարդիկ, ովքեր հիմնականում այդ ցեղասպանությունը վերապրածների ժառանգներն են, դիմել են նյութական, ֆինանսական պահանջներով: Իսկ իմ պահանջներն այլ են՝ տարածքային, հայ ազգի պահանջատիրոջ իրավունքները և այլն: Առաջինը Ցեղասպանության խնդիրն է, հետո տարածքների վերադարձի խնդիրը՝ Կարսի և Մոսկվայի պայմանագրերի անօրինականությունները, 1988 թվականին Սումգայիթում և Բաքվում հայ ազգի շարունակական ցեղասպանությունը, 1988 թվականի չորս ատոմային պայթյունները, որոնք ներկայացվեցին որպես երկրաշարժ և Արցախի հարցը: Գանգատը ՄԻԵԴ-ում վարույթի է ընդունվել: Տրվել է նշված գործին հերթական համար, և հավելված` «գծիկավոր կոդով պիտակներ»: Դա այն բանի համար է, որ լրացուցիչ դատարան ուղարկվի նշված գործին առնչվող նյութեր ու փաստեր:
Գանգատը ներկայացրել եմ որպես «Քաշաթաղ» հ/կ նախագահ և ՀՀ նախագահի թեկնածու:

- Իսկ որտեղի՞ց պետք է ձեռք բերեք այդ փաստերը և ի՞նչ քայլեր եք արել այդ ուղղությամբ:

- Հայոց ցեղասպանության հարցը միայն ինձ չի վերաբերվում: Դա համայն հայության խնդիրն է: Ուստի՝ ես նամակներ եմ հղել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին, այն ժամանակ ՀՀ ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանին, Ազգային ժողովին, ՀՀ Սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանին, ՀՀ Վարչապետ Տիգրան Սարգսյանին, ՀՀ ԱԱԾ տնօրեն Գորիկ Հակոբյանին, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին, ՀՀ Գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանին և ՀՅԴ-ին: Նրանց տեղեկացրել եմ, որ Հայ դատի` Հայոց ցեղասպանության, պահանջատիրության վերաբերյալ գանգատը, ուղարկվել է ՄԻԵԴ – եվրոպական դատարան, որը 2014թ մայիսի 6-ին վարույթ է ընդունվել:

Եվ ասել եմ, որ պահանջվում է ներկա իշխանությունների պարտքն ու բարոյական պարտականությունը` սատար կանգնելու խնդրի արդարացի լուծմանը, պաշտպանությանը` ի շահ Հայ ազգի լինելիության հրամայական պահանջի:

- Եվ ի՞նչ արձագանքներ են եղել:

- Ոչ մի: Նրանցից և ոչ մեկը չի արձագանքել: Միայն նրանց աշխատակազմերից տեղեկացրել են, որ իմ նամակները տեղ են հասել: Սակայն Հրանուշ Հակոբյանի հետ հանդիպմանը վերջինս ասաց, որ տեղյակ չէ: Ասացի, որ ՀՀ սփյուռքի նախարարության կնիքով գրություն եմ ստացել, որ իմ նամակը տեղ է հասել: Բայց պարզվում է, նամակի մասին նրան անգամ չեն էլ տեղեկացրել:

- Փաստորեն ՄԻԵԴ-ը սպասում է, որ Դուք իրավական հիմքեր ներկայացնեք, իսկ Դուք՝ սպասում եք իշխանությունների արձանգանքին: Այս դեպքում՝ ներկա դրությամբ ի՞նչ ակնկալիք ունեք ՄԻԵԴ-ից:

- Այսօրվա դրությամբ ես որևիցե ակնկալիք չունեմ նաև միջազգային դատարանից: Դա ձևական ֆորմատի մեջ մի համակարգ է: Նրանք պատվերներ են իրականացնում: Տվյալ դեպքում պետք է գերակա լինեն միջազգային նորմերը: Եթե ներպետական նորմերը հակասում են միջազգային նորմերին, ապա ներպետականը պետք է իրավահավասարեցվի այդ նորմերին: Ուստի, եթե միջազգային կառույցները մեզ ուղղորդում են տվյալ միջազգային նորմերի կիրառմանը, ապա նրանք պետք է հետևեն, որ այդ նորմերը կիրառվեն: Բայց տվյալ դեպքում որևիցե նորմ չի կիրառվում:

Ես դիմեցի ՄԻԵԴ նաև այն բանի համար, որ բացահայտվի տվյալ կառույցի անօրինական լինելը: Նման կառույցները իրենցից որևէ բան չեն ներկայացնում, չեն իրականացնում արդարադատություն, ուստի ՝ խոսել մարդկանց իրավունքերից, արդեն անիմաստ է դառնում:

- Իսկ Դուք հաշվի առել եք, որ ռիսկային քայլ եք կատարել՝ Հայոց ցեղասպանության հարցով դիմելով միջազգային դատարան: Եթե Ձեր այս նախաձեռնությունը անհաջող ավարտ ունենա և չհասնեք նպատակին, ապա դա կարող է ընդհանրապես Ցեղասպանության ճանաչման գործընթացի վրա նախադեպային վատ ազդեցություն ունենալ:

- Համաձայն չեմ այդ տեսակետի հետ: Մինչև հիմա ոչ ոք հստակ քայլ չի արել: Իրավականորեն դա ոչ մի վտանգ չի պարունակում: Դա որևիցե նյութական և բարոյական ազդեցություն չի ունենա: Գանգատը համապատասխանում է թե ներպետական, թե միջազգային բոլոր նորմերին:

Հայաստանի թուրք-ջհուդական վերնախավը 2014թ. 24 հոկտեմբեր

Պետական դավաճաններ, մասոնական գործակալներ

ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանի նախագահին
Դիմող` ՀՀ նախագահի թեկնածու <<Քաշաթաղ>> հ/կ
նախագահ ՝ Ռոբերտ Յաշայի Սիմոնյան
/անձ. AF0285790, տրված 28.04.2001թ.-011-ի կողմից/
Հասցեն՝ Երևան, Ագաթանգեղոսի 7 շ., բն.` 124
հեռ. 091 98 61 07
Պատասխանողներ՝ ՀՀ նախագահ Ս. Սարգսյան,
Նախկին նախագահներ` Լ. Տեր Պետրոսյան (Խալիլյան Լենդրոշ), Ռ.Քոչարյան,
Նախագահի թեկնածուներ` Ա.Ղուկասյան, Պ.Հայրիկյան, Հ.Բագրատյան,
Ա.Մելիքյան, Ռ.Հովհաննիսյան,
Ազգային ժողով
ՀՀ Կառավարություն
Կենտրոնական Ընտրական Հանձնաժողով
ՀՀ գլխ. դատախազ Ա.Հովսեփյան
ՀՀ Հատուկ Քննչական Ծառայություն
ՀՀ ԱԱԾ տնօրեն` Գ. Հակոբյան

Դիմում-բողոք

ՀՀ դատախազությանը, ՀՀ դատախազ Ա.Հովսեփյանին, ԱԱԾ-ին, ԱԱԾ տնօրեն Գ.Հակոբյանին 15.02.2013թ. դիմում էի ներկայացրել այն մասին, որ.
1.Նախ արդարադատությունը իրականացվում է օրենքի հիման վրա ստեղծված դատարանի կողմից, մինչդեռ 1991թ ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած է այսօրվա և նախկին նախագահներ (Լենդրոշ Խալիլյանի) ԼՏՊ-ի, Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի և նրանց վարչակազմերի կողմից:
2.Ըստ ՀՀ սահմանադրության 49 հոդ 55 հոդ. ՀՀ նախագահն է նշանակում և վերահսկում բոլոր համակարգերը և պաշտոնատար անձանց գործողությունները, ուստի, բռնապետի պարագայում ինչպե±ս կարող է <<դեմոկրատիա>>, ժողովրդավարություն գոյություն ունենալ:
Ուստի, ոչ օրինական միջազգային հանցագործների թուրք-ջհուդամասոնական գործակալներ` (Լենդրոշ խալիլյանի)ԼՏՊ-ի, Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի ՀՀ նախագահ Ս.Սարգսյան, նախագահի թեկնածուներ` Պ.Հայրկյան, Հ.Բագրատյան, Ա.Մելիքյան, Ռ.Հովհաննիսյան, Լ. Տեր Պետրոսյան (Խալիլյան Լենդրոշ), Ռ.Քոչարյան, Ազգային ժողով, ՀՀ Կառավարություն
Կենտրոնական Ընտրական Հանձնաժողով, ՀՀ գլխ. դատախազություն, Ա.Հովսեփյան, ՀՀ ԱԱԾ տնօրեն` Գ. Հակոբյան, պարագայում ոչ մի օրինական համակարգ գոյություն չունի և չի կարող ունենալ, ուստի ցանկացած վճիռ, որոշում, պայմանագիր ընդունած, կայացրած այս ռեժիմի կողմից անօրինական է, անվավեր առ ոչինչ:
Քոչարյանը նախագահական երկու ընտրություններում էլ չուներ 10 տարվա քաղաքացիություն, սակայն թույլ տրվեց նրան մասնակցել և նշանակվել ՀՀ նախագահ: Որն էլ փոխանցեց իր անօրինական իշխանությունը և ամբողջ վարչական լծակները` նշանակելով Սերժին ՀՀ նախագահ, որն էլ առանց վայր դնելու իր լիազորությունները, օգտագործելով իր վարչական ամբողջ համակարգերի ռեսուրսները, նաև ծախված լրատվամիջոցները, ինքիրեն կարգում է ՀՀ նախագահ:
1.Ու±ր են ժողովրդավարություն կոչեցյալները, միջազգային նորմերը, կոնվենցիաները:
2.Ի±նչ է միջազգային կառույցները, 3-րդ պետությունները, նրանց ղեկավարները չեն տեսնում, թե± անմեղսունակ են, կամ կաշառված, այսինքն` մասնակից, հանցակից են ամբողջ կատարված և կատարվող հանցագործություններին, որը հիմնավորապես ապացուցված է:
3.Ինչու± Լ.Տեր Պետրոսյանը թույլ տվեց Քոչարյանին, որը չունենալով 10 տարվա քաղաքացիություն, նշանակվել ՀՀ նախագահ:
4.Ինչու± միջազգային կառույցները, 3-րդ պետությունները, նրանց ղեկավարները թույլ տվեցին և աչք փակեցին նշված անօրինականություններին, հանցագործություններին:
5.Այս ամենը համաձայնեցվա±ծ էր, ի±նչ նպատակով, ի±նչ է, չե±ն հասկանում օրենքներից, ժողովրդավարությունից: Չէ± որ նրանք են մեզ պարտադրում միջազգային նորմերը և դրանց կիրառումը:
6.Իսկ եթե հասկանում են, գիտակցում են, այդ դեպքում ստացվում է, որ գործում են համաձայնեցված, այսինքն` Լևոն Տեր Պետրոսյանը, Ռ.Քոչարյանը, Ս. Սարգսյանը փաստացի այլ պետությունների գործակալներ են, որով հիմնավորվում է, որ 1991թ.-ից ՀՀ իշխանությունը բռնազավթված է, որն էլ փոխանցվում է նշված գործակալների միջոցով մեկը մյուսին` թույլ չտալով օրենքով սահմանված կարգով այլ անձանց մասնակցել ընտրություններին, քանի որ վախենում են, որ կպարտվեն:
Հիմք: միջազգային կառույցների, 3-րդ պետություների, նրանց ղեկավարների լռությունն է, ինչպես նաև ՀՀ բոլոր համակարգերի համաձայնեցված ապօրինությունները, անօրինականությունները, ՀՀ իշխանության զավթումը, յուրացումը: Փաստացի, միջազգային կազմակերպությունները, 3-րդ պետությունները, նրանց ղեկավարները այսօրվա գործակալների` Լևոն Տեր Պետրոսյանի, Ռ.Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի և իրենց վարչակարգերի և կուսակցությունների ղեկավարների հետ համատեղ ցեղասպանություն են իրականացնում Հայ ազգի նկատմամբ քանդում, քայքայում և վերացնում են հայկական պետականությունը:
Իսկ հիմա այլ հարց, միջազգային կառույցները, 3-րդ պետությունները պետք է ունենան տարբեր շահեր, սակայն, գործում են համաձայնեցված մի ծրագրով, այս դեպքում ու±մ ծրագիրն է և ու±մ շահերն են:
Ժողովուրդների ազգային ազատագրական պայքարը իրենց իրավունքը իրականացնելու պետությունների կողմից ճանաչման գործում, որոնք տանում են անեքսոնիստական քաղաքականություն, ժողովուրդներին շահագործման, ճնշման, ճորտացման, ստրկացման և այլ նմանօրինակ քաղաքականություն, վերաբերում է օրինական պայքարի ձևերին ժողովուրդների ինքնորոշման հարցում: Միջազգային իրավունքը ոչ միայն չի համարում ժողովուրդների ազատագրական պայքարը որպես ագրեսիա, իրենց ինքնորոշման հարցում և օգնության ցուցադրումը այլ պետությունների կողմից այլ նաև հետևողական տալիս է բացատրություն՝ օրինական պայքարի ճանաչմանը: Ուստի, քաղաքական, ոստիկանական, ռազմական հակազդեցությունը ժողովրդին իր անբաժանելի, օրինական իրավունքի իրականացման գործում, կոչվում է ագրեսիա ժողովրդի դեմ: Քանի որ ժողովրդի իրավունքը ինքնորոշման հարցում չի հանդիսանում պետության ներքին գործը, ապա և ուժի իրականացումը ժողովրդի դեմ, որը պայքարում է իր ինքնորոշման իրավունքի իրականացման համար չի կարող համարվել ոստիկանական ակցիա իրականացվող ազգային իրավասության շրջանակներում:
Ժողովուրդների պայքարը իրենց անկախ ինքնորոշման իրավունքի հարցում, որոնք գտնվում են գաղութակալական, իշխանության տակ ճանաչվում է օրինական В резолюции (բանաձև) Ген Ассамблея ООН 21.05. (XX) от 20 декабря 1965 год.
Գլխավոր Ասամբլեան առաջարկում է բոլոր պետություններին ցուցաբերել նյութական օգնություն ազգային ազատագրական պայքարում (п10) այդ սկզբունքը բառացիորեն հիմնավորվել է В резолюции (բանաձև) Ген Ассамблея ООН 21.89. (XXI) от 13 декабря 1996год (п7):
Բանաձև ГА ООН 21.89. (XXV) от 24 октября 1970 год ընդունելով ժողովուրդների ազատության պայքարի օրինականությունը իրենց բոլոր համապատասխան միջոցներով, որոնք գտնվում են իրենց ձեռքում և քննադատելով բոլոր գործողությունները, որոնք զրկում են այս կամ այն ժողովրդին հնարավորությունից օգտվելու իր անբաժան ինքնորոշման իրավունքից և նորից ընդգծում է, որ ժողովուրդները իրավունք ունեն պայքարել և հասնել և ստանալ իրենց ազնիվ պայքարում բոլոր անհրաժեշտ նյութական օգնությունը Устав (ո6):
Резалюции ГА ООН 21,89. (XXVIII) նորից հաստատում է բոլոր ժողովուրդների անբաժան իրավունքը, որոնք, գտնվում են գաղութային և միջազգային (иго) լծի ճնշման տակ իրավունք ունեն ազատ և անկախ ու հետևաբար ազատագրական օրինական պայքարի միջոցով դուրս գալու գաղութացման լծի տակից բոլոր հնարավոր միջոցներով՝ ընդհուպ զինված պայքարը- резолюция ГА ООН 12 декабря 1973г., резолюция 31.03 (XXVIII)
Այն դեպքում, երբ պետությունը առհամարում է իր միջազգային պարտավորությունները և կիրառում t պատժամիջոցներ ժողովրդի դեմ, որը պահանջում է ինքնորոշման իրականացում, ապա ժողովուրդը լիարժեք իրավունք ունի ոչ միայն դիմադրել, այլ նաև դիմել միջազգային հանրությանը: Բոլոր այլ պետությունները, միջ. կառույցները ոչ միայն չպետք է ցուցաբերեն որևիցե օգնության անեքսիոնիստական քաղաքականություն իրականացնող պետությանը, այլ հակառակը պարտավոր են ցուցաբերել պայքարող ժողովրդին իր ինքնորոշման իրավունքի համար ամբողջ անհրաժեշտ նյութական և հոգեբանական օգնություն: Այս նորմերը ամրագրված և արտահայտված են ՄԱԿ֊ի կանոնադրությամբ, ինչպես նաև բազմաթիվ միջազգային կոնվենցիաներում:
Այս բոլորը բխում է նրանից, որ ժողովուրդները, որոնք պայքարում են իրենց ինքնորոշման իրավունքի և ազգային ազատագրական պայքարի համար իրավունք ունեն խնդրել և ստանալ աջակցություն երրորդ պետություններից, իսկ վերջիններս պարտավոր են ցուցաբերել այնպիսի աջակցություն ինքնորոշման հարցում բոլոր ժողովուրդներին առանց բացառության, իրենց զարգացման քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական, իրավական զարգացման վիճակ-դրություն статус, որ ընտրել է ինքը՝ ժողովուրդը, այլ ոչ թե ռեժիմը, որը բռնազավթել է ՀՀ իշխանությունը – Резалюции ГА ООН 21.05. (XX) от 20 декабря 1965год и 2189, (XXI) от 13 декабря 1996год (п7), առաջարկում է բոլոր պետություններին ցուցաբերել նյութական օգնություն ազգային ազատագրական շարժումներին, որոնք տանում են ժողովուրդները՝ դուրս գալու գաղութացման ստրկացման, ճորտացման ռեժիմի իշխանությունից:
Քանի որ տեղի է ունեցել ՀՀ իշխանության բռնազավթում, յուրացում, իրականացվում է ագրեսիա, ցեղասպանություն հայ ժողովրդի, հայկական պետականության դեմ: Որը ըստ ՄԱԿ-ի բանաձևերի, միջազգային կոնվենցիաների, միջազգային հանցագործություններ են:
Խախտված է Սահմանադրության 1, 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11.2, 11.3, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 10, 21, 24, 26, 27, 27.1, 41, 42.1, 47, 91, 92, 100 հոդվածի 3.1, 4. կետերով, 101 հոդ.-ի 7 և 9 կետերով ամրագրված նորմերը, Եվրոպայի Մարդու Իրավունքների կոնվենցիայի (Հռոմ 04.11.1950թ.) 1, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 17 հոդվածներին և լրացուցիչ արձանագրության (Փարիզ, 20.03.1952թ.)
ՀՀ քր. օր. 119, 299, 300, 300.1, 301, 301.1, 304, 308, 309, 143, 149, 223, 226, 322, 334, 335, 393 հոդ. կատարում են պետական դավաճանության պաշտոնական դիրքը չարաշահելով:
Նաև քաղաքացիական օրենսգրքի 226, 227, 228, 229, 230, 234, 235 հոդ. դրույթների և նորմերի վերացում ժողովրդավարության սկզբունքների, պահանջների ոչնչացում, խարդախությամբ օգտագործելով իրենց պաշտոնական դիրքը:

2.1/ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԸՆՏՐԱԿԱՆ ՕՐԵՆՍԳԻՐՔ ՀՈԴՎԱԾ 80 ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀԻ ԹԵԿՆԱԾՈՒԻ ԸՆՏՐԱԿԱՆ ԳՐԱՎԸ
1.Հանրապետության Նախագահի թեկնածու առաջադրված քաղաքացիները Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկում բացված կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի հաշվեհամարին վճարում են ընտրական գրավ՝ Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հաշվարկային նվազագույն աշխատավարձի (այսուհետ՝ նվազագույն աշխատավարձ) 8000-ապատիկի չափով: Ընտրության արդյունքում վավեր քվեաթերթիկների թվի 5 կամ 5-ից ավելի տոկոս կողմ քվեարկված քվեաթերթիկներ ստանալու դեպքերում ընտրական գրավի գումարը վերադարձվում է թեկնածուին, իսկ ընտրական գրավը նախընտրական հիմնադրամից վճարված լինելու դեպքում՝ նախընտրական հիմնադրամ, ընտրությունների արդյունքներն ամփոփելուց հետո՝ 60 օրվա ընթացքում:
1.1. Հանրապետության Նախագահի թեկնածու առաջադրված քաղաքացու կողմից մինչեւ որպես թեկնածու գրանցվելն ինքնաբացարկի մասին դիմում ներկայացնելու դեպքում ընտրական գրավի գումարը վերադարձվում է, իսկ ընտրական գրավի գումարը նախընտրական հիմնադրամից վճարված լինելու դեպքում փոխանցվում է քաղաքացու նախընտրական հիմնադրամ:
2.Վավեր քվեաթերթիկների թվի -5 տոկոսից պակաս կողմ քվեարկված քվեաթերթիկներ ստանալու դեպքում թեկնածուի ընտրական գրավի գումարը փոխանցվում է պետական բյուջե:
3.Ընտրությունն անվավեր կամ չկայացած ճանաչելու դեպքում ընտրական գրավի գումարը վերադարձվում է:
ՀՀ քր. 143 հոդ. քաղաքացիների իրավահավասարությունը խախտելը:
1.Մարդու և քաղաքացու իրավունքներն ու ազատություններն ուղղակի կամ անուղղակի խախտելը` կախված անձի ազգությունից, ռասսայից, սեռից, լեզվից, դավանանքից, քաղաքական կամ այլ հայացքներից, սոցիալական ծագումից, գույքային կամ այլ դրությունից, որը վնաս է պատճառել անձի օրինական շահերին:
2.Նույն արարքը, որը կատարվել է պաշտոնական դիրքն օգտագործելով, պատժվում է տուգանքով նվազագույն աշխատավարձի 200-ից 400-ի չափով կամ ազատազրկմամբ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
3.ՀՀ քր. օր 149 հոդ. ընտրական իրավունքի իրականացմանը, ընտրական հանձնաժողովների աշխատանքներին կամ ընտրությունը մասնակցող անձանց լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելը:
4.Քաղաքացու ընտրական կամ հանրաքվեի իրավունքի ազատ իրականացմանը, կամ ընտրական, կամ հանրաքվեի հանձնաժողովի աշխատանքին խոչընդոտելը, ինչպես նաև ընտրական կամ հանրաքվեի հանձնաժողովի կամ նախաձեռնող խմբի անդամի, թեկնածուի կամ նրա վստահված անձի, դիտորդի, զանգվածային լրատվության միջոցի ներկայացուցչի, կուսակցության լիազորված անձի լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելը:
5.Կատարվել են պաշտոնական դիրքն օգտագործելով կատարվել են մի խումբ անձանց կողմից պատժվում են ազատազրկմամբ երկուսից մինչև հինգ տարի ժամկետով:
6.ՀՀ քր. օր. 151 հոդ. ընտրությունների անցկացման ընթացքում թեկնածուի կուսակցության վերաբերյալ զրպարտչական տեղեկություններ տարածելը ընտրողներին ապակողմնորոշելու նպատակով ընտրությունների անցկացման ընթացքում թեկնածուի, կուսակցության վերաբերյալ տեղեկություններ տարածելը պատժվում է 1-5 տարի ժամկետով:
Հանրապետության նախագահը Հայաստանի Հանրապետության տարածքային ամբողջականության և անվտանգության երաշխավորն է:
ՀՀ քր. 226 հոդ. Ազգային, ռասսայական կամ կրոնական թշնամանք հարուցելը.
Ազգային ռասսայական կամ կրոնական թշնամանք հարուցելուն, ռասայական արժանապատվությունը նվաստացնելուն ուղղված գործողությունները`
1.իրավաբանորեն կամ լրատվության միջոցներ օգտագործելով պաշտոնական դիրքը կազմակերպված խմբի կողմից պատժվում են ազատազրկմամբ երեքից վեց տարի ժամկետով:
Հոդված 299. Պետական դավաճանությունը
1. Պետական դավաճանությունը՝ թշնամու կողմն անցնելը, լրտեսությունը, օտարերկրյա պետությանը կամ օտարերկրյա կազմակերպությանը կամ դրանց ներկայացուցիչներին պետական գաղտնիք հանձնելը կամ թշնամական գործունեություն իրականացնելու համար այլ օգնություն ցույց տալը, որը կատարել է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին՝ ի վնաս Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանության, տարածքային անձեռնմխելիության կամ արտաքին անվտանգության՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասից տասնհինգ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Հոդված 301. Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգը բռնությամբ փոփոխելուն ուղղված հրապարակային կոչերը
Պետական իշխանությունը բռնությամբ զավթելուն, տարածքային ամբողջականությունը խախտելուն կամ Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգը բռնությամբ փոփոխելուն ուղղված հրապարակային կոչերը՝ պատժվում են տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ երկուսից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
ՀՀ քր. օր 300հոդ. Իշխանությունը յուրացնելը
1.Իշխանությունը զավթելը` բռնություն գործադրելու կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքի միջոցով, ինչպես նաև Սահմանադրությամբ չնախատեսված այլ եղանակով Հանրապետության նախագահի Ազգային ժողովի, Կառավարության կամ սահմանադրական դատարանի լիազորություններին տիրանալը պատժվում են ազատազրկմամբ` տասից տասնհինգ տարի ժամկետով:
2.Իշխանությունը պահելը` Հանրապետության նախագահի պատգամավորների, վարչապետի, նախարարի լիազորությունների ավարտից հետո այդ լիազորությունների իրականացումը շարունակելը պատժվում է ազատազրկմամբ` տասից տասնհինգ տարի ժամկետ:
ՀՀ քր. օր. 300.1 Սահմանադրական կարգը տապալելը Սահմանադրության 1-ից 5-րդ հոդվածներով կամ 6-րդ հոդված առաջին մասով նախատեսված որևէ նորմի փաստացի վերացնելը, որն արտահայտվում է իրավական համակարգում այդ նորմի գործողության դադարեցմամբ` պատժվում է տասից տասնհինգ տարի ժամկետով:
ՀՀ քր. 304 հոդ. այն գործողությունը կամ անգործությունը, որը պետությունը թուլացնելու նպատակով ուղղված է արդյունաբերության, տրանսպորտի, դրամական համակարգի առևտրի կամ տնտեսության այլ ճյուղերի, ինչպես նաև կազմակերպությունների կամ պետական մարմինների գործունեության քայքայմանը, եթե այդ արարքը կատարվել է կազմակերպություններն օգտագործելու, կամ դրանց բնականոն աշխատանքին խոչընդոտելու միջոցով պատժվում է ազատազրկմամբ, որից տասնհինգ տարի ժամկետով:
Սահմանադրության 1 հոդ.
Հայաստանի Հանրապետությունը ինքնիշխան ժողովրդավարական, սոցիալական, իրավական պետություն է:
Սահմանադրության 2 հոդ.
Հայաստանի Հանրապետությունում իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին:
Ժողովուրդն իր իշխանությունը իրականացնում է ազատ ընտրությունների հանրաքվեների, ինչպես նաև Սահմանադրությամբ նախատեսված պետական և տեղական ինքակառավարման մարմինների ու պաշտոնատար անձանց միջոցով:
Իշխանության յուրացումը որևէ կազմակերպության կամ անհատի կողմից հանցագործություն է:
Սահմանադրության 3 հոդ. մարդը նրա արժանապատվությունը, հիմնական իրավունքները և ազատությունները բարձրագույն արժեքներ են: Պետությունն ապահովում է մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությունը միջազգային իրավունքի սկզբունքներին ու նորմերին համապատասխան: Պետությունը սահմանափակված է մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքներով և ազատություններով, որպես անմիջականորեն գործող իրավունք:
Սահմանադրության 5 հոդ.
Պետական իշխանությունն իրականացնում է Սահմանադրությանը և օրենքներին համապատասխան օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների բաժանման և հավասարակշռման հիման վրա: Պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններն ու պաշտոնատար անձինք իրավասու են կատարելու միայն այնպիսի գործողություններ, որոնց համար լիազորված են Սահմանադրությամբ կամ օրենքներով:
Սահմանադրության 6 հոդ..
Սահմանադրությունն ունի բարձրագույն իրավաբանական ուժ և նրա նորմերը գործում են անմիջականորեն: Օրենքները պետք է համապատասխանեն Սահմանադրությանը:
Սահմանադրության 49 հոդ.
Հանրապետության նախագահը պետության գլուխն է: Հանրապետության նախագահը հետևում է Սահմանադրության պահպանմանը, ապահովում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների բնականոն գործունեությունը:
Սահմանադրության 50 հոդ.
Հանրապետության նախագահն ընտրվում է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների կողմից 5 տարի ժամկետով: Հանրապետության նախագահ կարող է ընտրվել երեսունհինգ տարին լրացած, վերջին տասը տարում, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի հանդիսացող մշտապես բնակվող և ընտրական իրավունք ունեցող յուրաքանչյուր ոք:
Այսինքն` Սահմանադրությունը թույլ է տալիս առանց որևէ խտրականության, Ազգային, ռասայական, սեռից, դավանանքից, քաղաքական, կամ այլ հայացքներից, սոցիալական ծագումից, գույքային, կամ այլ դրությունից մասնակցել ՀՀ նախագահի ընտրությանը: Որևէ այլ արգելք, գրավ, գումար և այլ հասկացություններ չի նշված: Մինչդեռ, ըստ ընտրական օրենսգրքի, ԿԸՀ-ի ղեկավար Տ. Մուկուչյանի ներկայացմամբ Սահմանադրությունն է ստորադաս երկրորդական, ուստիև Սահմանադրությունը պետք է համապատասխանի ընտրական օրենսգրքին: Փաստացի, ըստ օրենք ընդունողների, ԱԺ-ի, ՀՀ նախագահի և Մուկուչյանների, ոչ թե Սահմանադրությունն է բարձրագույն իրավաբանական ուժ, այլ ընտրական օրենսգիրքը: Այսինքն` սրանք վերացնում են ՀՀ Սահմանադրությամբ ամրագրված նորմերը և քրեական օրենսգրքով արգելված արարքներ, հանցագործություններ կատարում:
Սահմանադրության 50 հոդ. յուրաքանչյուր ոք, այսինքն` սոցիալական, ռասայական, գույքային, կամ այլ դրությունները իրականում ԱԺ-ի նախագահի` Մուկուչյանների համար գլխավոր օրենքը` կրում է ձևական, ներկայացուցչական բնույթ, քանի որ ըստ ընտրական օրենսգրքի 80 հոդ.-ի և նրանց պահանջների գրավի 8000000 դրամի պահանջը դրված է միտումնավոր, որ ժողովրդից խարդախությամբ դրամ շորթեն և վերացնելով, այլասեռելով ամրագրված ՀՀ Սահմանադրությունը, ՀՀ քաղ. օրենսգրքի, ինչպես նաև Մարդու Իրավուքների Եվրոպական Կոնվենցիայի միջազգային բոլոր նորմերի հիմունքները, որով հնարավորություն են ստեղծում քրեաօլիգարխիկ համակարգի ներկայացուցիչներին վերարտադրվելու: Ուստի, նրանք իրենց իսկ ընդունած օրենքներով ոչ թե պետք է պաշտպանեն ժողովրդի շահերը, այլ քրեաօլիգարխիկ ռեժիմին, որը բռնազավթել է ՀՀ իշխանությունը 1991թ.-ից:
1.2/ՀՀ Աահմանադրության ՀՈԴՎԱԾ 52. Հանրապետության Նախագահի թեկնածուներից մեկի համար անհաղթահարելի խոչընդոտներ առաջանալու դեպքում Հանրապետության Նախագահի ընտրությունը հետաձգվում է երկշաբաթյա ժամկետով: Անհաղթահարելի ճանաչված խոչընդոտները չվերանալու դեպքում նշանակվում է նոր ընտրություն, իսկ քվեարկությունն անցկացվում է նշված երկշաբաթյա ժամկետը լրանալուց հետո՝ քառասուներորդ օրը:
Փաստացի ինձ համար անօրինական խոչընդոտներ է ստեղծվել 8000000 դրամի չափանիշ:
Հոդված 226. Գրավի իրավունքի հասկացությունը
1. Գրավի իրավունքը (այսուհետ` գրավը) գրավատուի գույքի նկատմամբ գրավառուի գույքային իրավունքն է, որը միաժամանակ միջոց է գրավառուի հանդեպ պարտապանի ունեցած դրամական կամ այլ պարտավորության կատարման ապահովման համար:
2. Գրավը լրացուցիչ (ակցեսոր) պարտավորություն է գրավառուի (պարտատիրոջ) հանդեպ գրավատուի (պարտապանի) հիմնական պարտավորության կատարման ապահովման համար:
3. Գրավով ապահովված պարտավորության պարտատերը (գրավառուն) պարտապանի կողմից այդ պարտավորությունը չկատարելու դեպքում գույքի տիրոջ (գրավատուի) մյուս պարտատերերի հանդեպ գրավ դրված գույքի արժեքից բավարարում ստանալու նախապատվության իրավունք ունի: Գրավի պայմանագրից ծագող իրավունքը լիազորված մարմնի կողմից վարվող գրավի գրանցման մատյանում առավել վաղ գրանցած գրավառուն, մյուս` գրավի պայմանագրերից ծագող իրենց իրավունքներն առավել ուշ գրանցած կամ չգրանցած գրավառուների հանդեպ գրավ դրված գույքի արժեքից բավարարում ստանալու նախապատվության իրավունք ունի:
4. Գրավառուն իրավունք ունի, սույն հոդվածի 3-րդ կետով սահմանված սկզբունքով, բավարարում ստանալ գրավ դրված գույքի կորստի կամ վնասվածքների ապահովագրական հատուցումից, անկախ այն բանից, թե այն ում օգտին է ապահովագրված, եթե նման կորուստը կամ վնասվածքը չեն ծագել այնպիսի պատճառներից, որոնց համար պատասխանատու է գրավառուն:
5. Սույն պարագրաֆում պարունակվող` գրավի մասին ընդհանուր կանոնները կիրառվում են հիփոթեքի նկատմամբ, եթե այլ կանոններ չեն սահմանված սույն գլխի հիփոթեքին վերաբերող պարագրաֆում: (226-րդ հոդվածը փոփ. 11.05.04 ՀՕ-78-Ն օրենք)
Հոդված 227. Գրավի ծագման հիմքերը
1. Գրավը ծագում է պայմանագրի ուժով: Գրավը ծագում է նաեւ օրենքի հիման վրա` դրանում նշված հանգամանքների երեւան գալով: Օրենքում պետք է նախատեսվի այն գույքը, որը համարվում է պարտավորության կատարման ապահովման համար գրավ դրված:
2. Պայմանագրի ուժով ծագած գրավի մասին սույն օրենսգրքի կանոնները համապատասխանաբար կիրառվում են օրենքի հիման վրա ծագած գրավի նկատմամբ, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
Հոդված 228. Գրավատու
1. Գույքի գրավատու կարող է լինել միայն դրա սեփականատերը:
2. Գրավատու կարող է լինել ինչպես պարտապանը, այնպես էլ երրորդ անձը:
3. Իրավունքի գրավատու կարող է լինել այն անձը, ում պատկանում է գրավ դրվող իրավունքը:
Հոդված 229. Գրավառու
Գրավառուն այն անձն է, ով օրենքով կամ պայմանագրով սահմանված հիմքերով`
գրավատուի գույքի նկատմամբ ունի գույքային իրավունք (գրավի իրավունք)` ի ապահովում իր հանդեպ պարտապանի դրամական կամ այլ պարտավորության կատարման:
Հոդված 230. Գրավի առարկա
1.Գրավի առարկա կարող է լինել ցանկացած գույք, այդ թվում` գույքային իրավունք (պահանջ), բացառությամբ շրջանառությունից հանված գույքի, պարտատիրոջ անձի հետ անխզելիորեն կապված պահանջների` ներառյալ ալիմենտի, կյանքին կամ առողջությանը պատճառված վնասի հատուցման պահանջների, պետական (գանձապետական) անվանական այն արժեթղթերի, որոնց թողարկման պայմաններով կնախատեսվեն, որ այդ արժեթղթերը գրավադրման ենթակա չեն, եւ այն իրավունքների, որոնց զիջելն այլ անձի արգելված է օրենքով:
2. Այն գույքի գրավը, որը չի կարող բաժանվել առանց դրա նշանակության փոփոխման (անբաժանելի գույք), չի կարող գրավ դրվել մաս առ մաս:
3. Առանց գույքի սեփականատիրոջ համաձայնության` վարձակալության իրավունքի գրավը չի թույլատրվում:
4.Գույքի առանձին տեսակների գրավը, մասնավորապես` քաղաքացիներին պատկանող այն գույքի, որի վրա բռնագանձում տարածել չի թույլատրվում, կարող է արգելվել կամ սահմանափակվել օրենքով:
(230-րդ հոդվածը լրաց. 11.11.05 ՀՕ-224-Ն օրենք)
Քաղ. օրենսգիրք. Հոդ 226. Գրավի իրավունքի հասկացությունը
1.Գրավի իրավունքը գրավատուի գույքի նկատմամբ գրավատուի գույքային իրավունքն է, որը միաժամանակ միջոց է գրավառուի հանդեպ պարտապանի ունեցած դրամական կամ այլ պարտավորության կատարման ապահովման համար:
Հոդ 227. Գրավի ծագման հիմքերը.
1.Գրավը ծագում է պայմանագրի ուժով, գրավը ծագում է նաև օրենքի հիման վրա, դրանում նշված հանգամանքների երևան գալով: Օրենքում պետք է նախատեսվի այն գույքը, որը համարվում է պարտավորության կատարման ապահովման համար գրավ դրված:
Հոդ. 234. Գրավի պայմանագիրը և դրա ձևը
1.Գրավի պայմանագիրը պետք է կնքվի գրավոր
2.տես
3.տես
4.Սույն հոդվածի կանոները չպահպանելը հանգեցնում է գրավի պայմանագրի անվավերության: Նման պայմանագիրն առ ոչինչ է:
Հոդ. 235. Գրավի իրավունքի ծագումը.
1. Գրավի իրավունքը ծագում է գրավի պայմանագիրը կնքելու պահից, իսկ այն դեպքերում, երբ գրավի իրավունքը ենթակա է գրանցման, ապա` այն գրանցելու պահից:
Եթե որևիցե մի համակարգ, ինչպես նաև Մուկուչյանները, կներկայացնեն թեկուզ մեկ պայմանագիր` կնքված նմանատիպ անձերի կամ պետության որևէ այլ համակարգի հետ և դրանք պաշտոնապես կհիմնավորեն պաշտոնական փաստաթղթերով, ապա նշված գրավի գումարը 8000000 դրամի չափով ես պարտավորվում եմ դա մուծել, եթե ոչ` ապա նշված համակարգերը իրենց խարդախության, շորթման, շանտաժի համար պարտավոր են ինձ փոխհատուցել ընտրական գրավի կրկնապատիկի չափով:
Սահմանադրության 52 հոդ.
Հանրապետության նախագահի թեկնածուներից մեկի համար անհաղթահարելի խոչընդոտներ առաջանալու դեպքում Հանրապետության նախագահի ընտրությունը հետաձվում է երկշաբաթյա ժամկետով: Անհաղթահարելի ճանաչված խոչընդոտները չվերանալու դեպքում նշանակվում է նոր ընտրություն, իսկ քվեարկությունն անցկացվում է նշված երկշաբաթյա ժամկետը լրանալուց հետո քառասուներորդ օրը:
Բոլոր համակարգերը
1.ցանկացած գործողություն, որը հակասում է օրենքին, Սահմանադրությանը, դա անօրինական է, ապօրինի` հանցագործություն, որի կիրառելիությունը, օրենքից դուրս գործողությունը, չունի և չի կարող ունենալ իրավական օրինական հետևություն, այսինքն` վերջնական իրավական արդյունք, որը ոչ ներպետական համակարգերը, ոչ էլ միջազգային կազմակերպությունները, 3-րդ պետությունները, նրանց ղեկավարները իրավունք չունեն և չեն կարող համարել իրավական օրինական: Եթե նշված գործողությունը հակասում է նշված ժամանակահատվածի ամրագրված, այսինքն` գլխավոր օրենքին` Սահմանադրությանը միջազգային նորմերին: Միայն մի դեպքում համապատասխան մարմինները, նրանց ղեկավարները կարող են համարել անօրինականը օրինական, եթե կամ անմեղսունակ են, կամ շահագրգռված, այսինքն` ունեն նյութական շահ, այսինքն հանդիսանում են այլ պետությունների գործակալական ցանցերի գործակալներ:
Ժողովրդավարություն քարոզող պետությունը միջ. կառույցները 3-րդ պետությունները նրանց ղեկավարները կարդալով և ծանոթ լինելով Հայ ժողովրդի սոցիալական, ինչպես նաև գործող օրենքներին, ինչպես են հանդուրժում այս ամենը, քանի որ ըստ Սահմանադրության նշված է յուրաքանչյուր ոք, այսինքն` նաև սոցիալապես ծանր վիճակում գտնվող ցանկացած քաղաքացի իրավունք ունի մասնակցել նախագահական ընտրություններին:
Մուկուչյանը ՀՀ Սահմանադրության 1-ից 5-րդ և 6-րդ հոդ. 1-ին մասով նաև 50 հոդ. ամրագրված նորմերը փաստացի վերացնում է իր հրապարակային կոչերով, ՙոր այլ պետություններում գրավ հասկացությունը գործում է հստակ՚, նշեմ է, որ ՀՀ Սահմանադրության 1-ին հոդ. ՀՀ-ը ինքնիշխան, ժողովրդավարական սոցիալական, իրավական պետություն է:
2 հոդ. ՀՀ-ում իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին մարդը
6-րդ հոդ. Սահմանադրությունն ունի բարձրագույն իրավաբանական ուժ և նրա նորմերը գործում ենք անմիջականորեն: Օրենքները պետք է համապատասխանեն Սահմանադրությանը: Այսինքն` ըստ Մուկուչյանի, ՀՀ ստորոդասվում է այլ պետություններին դարձնելով ՀՀ-ը այլ պետությունների տարածաշրջան ՙՖորպոստ՚` վերացնելով ՀՀ ինքնիշխանությունը, այսինքն` միջազգային իրավունքի սուբյեկտ ճանաչումը` վերացնելով պետություն, պետականություն: Ըստ Մուկուչյանի մենք պետք է առաջնորդվենք և կիրառենք այլ պետությունների օրենքները, ստորադասելով վերացնելով ՀՀ Սահմանադրությունը, և նրա նորմերը այն դեպքում երբ ՀՀ Սահմանադրությունը ունի բարձրագույն արժեք, և նրա նորմերը գործում են անմիջականորեն, իսկ Մուկուչյանը վերացնելով ՀՀ Սահմանադրությունով ամրագրված նորմերը կոչ է անում ընդունել և կիրառել այլ պետություների օրենքները:
Խոսվում է իրավահավասարության մասին որտե±ղ է նախագահն իր լիազորությունները վայր չի դրել մասնակցում է ընտրություններին` օգտագործելով իր ամբողջ համակարգի լծակները, ֆինանսները, ազդեցությունը, լրատվական խամաճիկների քարոզչական ապարատը, որտեղ հավասարություն կոչեցյալը չի գործում, միջազգային կոչեցյալներն էլ արդար հավասարազոր ընտրություններից են խոսում նույն խամաճիկներն են գործակալները ժողովրդին էլ ոչխարի տեղ դնելով:
Սահմանադրություն 111 հոդ.
Սահմանադրությունն ընդունվում կամ դրանում փոփոխություններ կատարում են հանրաքվեի միջոցով Հանրապետության նախագահի կամ Ազգային ժողովի նախաձեռնությամբ:
Սահմանադրություն 112 հոդ.
Օրենքները հանրաքվեի են դրվում Ազգային ժողովի կամ կառավարության առաջարկով` սահմանադրության 111 հոդվածով սահմանված կարգով:
Հանրաքվեի միջոցով ընդունված օրենքները փոփոխվում են միայն հանրաքվեով:
Հոդ. 113 հանրաքվեի դրված նախագիծը համարվում է ընդունված, եթե կողմ է քվեարկել քվեարկության մասնակիցների կեսից ավելին, բայց ոչ պակաս, քան ընտրական ցուցակներում ընդգրկված քաղաքացիների մեկ քառորդը:
Հոդ. 114
Սահմանադրության 1-ին, 2-րդ և 114 հոդվածները փոփոխման ենթակա չեն:
Գրավի առարկան ոչ թե կարող է լինել պաշտոնը, այլ համապատասխան նյութական առարկան:
Իրավական ակտերի 24 հոդ. 3-րդ կետով սահմանված է, եթե միևնույն մարմնի կողմից նոր ընդունած իրավական ակտը հակասում է նախկինում ընդունած իրավական ակտին, ապա գործում է ավելի վաղ ընդունված իրավական ակտը:
Փաստացի Մուկուչյանը ՀՀ հրապարակային կոչերով վերացնում է Սահմանադրության 1, 2, 3, 4, 5, 6.1-ին մասով նաև 50 հոդվածներով նախատեսված նորմերը ՀՀ քր. օր. 299, 300, 300.1, 301, 301.1, 304, 308, 309, 143, 149, 223, 226, 322, 334, 335, 393 հոդ. կատարում են պետական դավաճանության պաշտոնական դիրքը չարաշահելով:
Իսկ ո±վ է հովանավորում այս բոլորը ըստ Սահմանադրության 49 հոդ. ՀՀ նախագահն է պետության գլուխը: Նախագահն է հետևում Սահմանադրության պահպանմանը, ապահովում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների բնականոն գործունեությունը: ՀՀ նախագահն է Հայաստանի Հանրապետության տարածքային ամբողջականության և անվտանգության երաշխավորը նաև 55 հոդ. նշանակում է պաշտոններ, վերահսկում համակարգերի գործունեությունը: Սահմանադրության 57 հոդ. Հանրապետության նախագահը կարող է պաշտոնանկ արվել պետական դավաճանության կամ այլ ծանր հանցագործության համար:
ՀՀ նախագահն ընտրվում է Սահմանադրությամբ և օրենքով սահմանված կարգով և քանի որ օրենքները պետք է համապատասխանեն Սահմանադրությանը, այլ ոչ թե սահմանադրությունը օրենքներին, ապա օրենքները պետք է համապատասխանեն Սահմանադրությանը և ապահովեն Սահմանադրության նորմերի կիրառելիությունը, իսկ սահմանադրության նորմերը վերացնելու դեպքում սահմանված է պատիժ ՀՀ քր. օր. 299, 300, 300.1, 301 հոդ. և այլն:
Օրինակ` եթե Սահմանադրությամբ ամրագրված է որ նախագահի թեկնածու կարող է ընտրվել 35 տարին լրացած և վերջին տասը տարում ՀՀ-ում մշտապես բնակվող և ընտրական իրավունք ունեցող յուրաքանչյուր ոք, ապա այդ նորմերից որևէ կետի խախտումը` օրինակ` 10 տարվա փոխարեն ունենա 9 տարի բնակված լինելու հիմք, կամ 33 տարեկան քաղաքացին այլ ոչ թե 35 տարեկան, ապա նա չի կարող ընտրվել, բայց ոչ թե դրամական գրավի պահանջ, կամ ասենք լյոտչիկ, կամ տանկիստ, կամ պուլեմյոտչիկ չէր, այդ պատճառով իրավունք չունի ընտրվելու:
Ցանկացած վճիռ, որոշում, պայմանագիր, ընտրություն, դա գործողությունների վերջնական արդյունքն է: Եթե ի սկզբանե գործողությունները կատարվել են օրենքների խախտմամբ` ներպետական, միջազգային, ապա այդ որոշումը, պայմանագիրը, վճիռը, ընտրությունը, անօրինական է, անվավեր, առ ոչինչ:
Այսինքն օրենքը թույլ է տալիս առանց որևէ խտրականության, յուրաքանչյուր անձի անկախ ազգությունից, ռասայից, սեռից, լեզվից, դավանանքից, քաղաքական կամ այլ հայացքներից, սոցիալական ծագումից, գույքային կամ այլ դրությունից մասնակցել ՀՀ նախագահի ընտրությանը: Գումարային չափանիշի վերաբերյալ որևիցե կետով նշված չէ ՀՀ սահմանադրության 50 հոդ.:
Փաստացի ընտրական օրենսգրքի 80 հոդ. խտրականություն են դնում սոցիալական խմբերի միջև, որը նաև Մարդու Իրավունքների Եվրոպական Կոնվենցիայի
1. հոդ. Մարդու իրավունքների հարգելու պարտավորությունը
3.հոդ. խոշտանգման արգելք,
4. հոդ. Ստրկության և հարկադիր աշխատանքի արգելք,
5 հոդ. Ազատության և անվտանգության իրավունք:
13 հոդ. իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցի իրավունք,
14 հոդ. խտրականության արգելում
15 հոդ. պարատավորություններից շեղում,
17 հոդ. իրավունքների չարաշահման արգելք չափանիշներով կոպիտ խախտում է:
Փաստացի
ՀՀ նախագահ Ս. Սարգսյանի նախագահի թեկնածուներ Պ.Հայրկյանի, Հ.Բագրատյանի, Ա.Մելիքյանի, Ռ.Հովհաննիսյանի, նաև Լ. Տեր Պետրոսյանի (Խալիլյան Լենդրոշ), Ռ.Քոչարյանի գլխավորությամբ և իր աշխատակիցների մասնակցությամբ հանցակցությամբ վերացնելով Սահմանադրության s. նորմերը, քաղաքացիական օրենսգրքի 226, 227, 228, 229, 230, 234, 235 հոդ. դրույթները, նորմերը, վերացնելով ժողովրդավարության սկզբունքները, պահանջները, խարդախությամբ օգտագործելով իրենց պաշտոնական դիրքը, չարաշահելով, խախտելով ՀՀ քր. օր 143, 149, 119, 151 223, 226, 299, 300, 300.1, 304, 308, 309, հոդ. թեկնածուներից գումար են շորթում, անձնական նպատակների համար` քանդելով, քայքայելով պետությունը, պետական համակարգերը:
Փաստացի ընտրական օրենսգրքի 80 հոդ. 8000000 դրամ գումարի պահանջը վերացնում է Սահմանադրության 1, 2, 3, 5, 6.1-ին մասի նաև 50 հոդվածի նորմերը, քաղաքացիական օրենսգրքի 226, 227, 228, 229, 230, 234, 235 հոդ.-ի դրույթները, էությունը, որով խախտվում են նաև ՀՀ քր. օր 300, 300.1, 143, 149, 151, 223, 226, 228, 299, 300, 300.1, 301, 304, 308, 309, 393 հոդվածները:
Խախտված է Սահմանադրության 1, 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11.2, 11.3, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 10, 21, 24, 26, 27, 27.1, 41, 42.1, 47, 91, 92, 100 հոդվածի 3.1, 4. կետերով, 101 հոդ.-ի 7 և 9 կետերով ամրագրված նորմերը, Եվրոպայի Մարդու Իրավունքների կոնվենցիայի (Հռոմ 04.11.1950թ.) 1, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 17 հոդվածներին և լրացուցիչ արձանագրության (Փարիզ, 20.03.1952թ.)
Ելնելով վերոգրյալից.
Միջնորդել համապատասխան մարմիններին իրավասու համակարգերին, նրանց ղեկավարներին, անվավեր, անօրինական, հակասահմանադրական ճանաչել ընտրական օրենսրքի 80 հոդվածը:
1/ ՀՀ ԸՆՏՐԱԿԱՆ օր.-ի 80 հոդվածը համարել հակասող ՀՀ Սահմանադրության 1-ից 5-րդ և 6-րդ հոդ. 1-ին մասով 50 հոդվածին, քաղաքացիական օրենսգրքի 226, 227, 228, 229, 230, 234, 235 հոդ.-ին հակասող և ճանաչել անվավեր:
Սահմանադրության 52 հոդ.-ի համաձայն համարել 8000000 դրամի գումարը անհաղթահարելի խոչընդոտ և հետաձգել նախագահական ընտրությունները երկու շաբաթով:
Պահանջել էի ՀՀ դատախազությանը, ՀՀ ԱԱԾ տնօրենին, ՀՀ ՀՔԾ-ին, քր. գործ. հարուցել ՀՀ նախագահ Ս. Սարգսյանի նախագահի թեկնածուներ Պ.Հայրկյանի, Հ.Բագրատյանի, Ա.Մելիքյանի, Ռ.Հովհաննիսյանի, նաև Լ. Տեր Պետրոսյանի (խալիլյան Լենդրոշ), Ռ.Քոչարյանի, բոլոր ղեկավարող մասնակից, հանցակից, պաշտոնատար ղեկավար անձանց նկատմամբ ՀՀ քր. օր 143, 119, 149, 151, 223, 226, 228, 299, 300, 300.1, 301, 304, 308, 309, 334, 389, 393 հոդվածներով, որպես պետական դավաճաններ, միջազգային հանցագործներ, կասեցնել ընտրությունները մինչև համապատասխան որոշում ստանալը: Պարզել ովքեր են և ինչ միջազգային կազմակերպություններ են կանգնած նշված անձանց թիկունքում:
Սակայն, ՀՀ դատախազությունը, օրենքի սահմանված կարգով առօրս ոչ մի որոշում չի տվել:
Հատուկ մաս.
Քր. գործի հարուցման փուլ հասկացությունը անգրագետների կամ կենդանական աշխարհում հայտնի կենդանակերպերի, կամ ծախված կաշառված թուրքական գործակալների համար:
Քր. գործի հարուցման փուլը քր. դատավարության առաջին փուլն է: Այս փուլում է որոշվում քր. գործի վարույթը սկսելու, կամ չսկսելու հարցը: Այն ոչ միայն առաջին, այլև պարտադիր փուլ է, քանի որ ոչ մի քր. գործ. չի կարող սկսվել առանց այդ փուլի, մինչև քր. գործ. հարուցելու մասին որոշում ընդունելը դրան նախորդում են օրենսդրությամբ սահմանված մի շարք գործողություններ: Դրանք են`
1.Հանցագործությունների մասին իրավասու պաշտոնատար անձանց (մարմինների) կողմից հայտարարություններ ընդունելը:
2.Հանցագործության բացահայտմանն ուղղված միջոցառումների ձեռնարկումը, որը ոչ ոք պատկան իրավասու մարմին` դատախազության ԱԱԾ, չեն կատարել, քանի որ նրանք բոլորն էլ մասնակից, հանցակից են և ղեկավարվում են իրենց թուրք-գործակալ ղեկավարաների կողմից, ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած Լևոնի, Ռոբի, Սերժի և նրանց վարչակարգերի գլխավորությամբ` ՀՀ Գլխ. դատախազ, ԱԱԾ տնօրեն, ոստիկանապետ, դատարաններ:
3.Հանցագործության վերաբերյալ ստացված տվյալների ստուգումը և այլն:
1.8) Քր. դատավարության բոլոր փուլերում ընդհանուր և անմիջական խնդիրների լուծման պարտականությունը օրենքով դրված են դատախազի, քննիչի, հետաքննության մարմի, դատարանի վրա, այլ ոչ թե իմ:
1.9) ՀՀ քր. դատ. օրենսգրքի 175 հոդ. համաձայն դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության շրջանակներում, օրենսգրքով նախատեսված առիթների և հիմքերի առկայության դեպքում պարտավոր են հարուցել քր. գործ. իսկ դատարանը նման դեպքերում քր. գործ. հարուցելու միջնորդությամբ պետք է դիմի դատախազին (քր. դատ. օր. 41 հոդ.), որից հրաժարվել են բոլոր վերը նշված իրավասու մարմիները` պարտակելով և թաքցնելով իրենց իսկ կողմից մասնակցությամբ կատարված հանցագործությունները` ՀՀ տարածքների վաճառքը թուրքերին, ցեղասպանությունները, ազգի պետության և իմ նկատմամբ կատարված և շարունակվող ՀՀ քր. դատ. 176 հոդ համաձայն` քր. գործ. հարուցելու առիթներ են`
1.Հանցագործությունների մասին ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց հաղորդումները ուղղված հետաքննության մարմնին, քննիչին, դատախազին, որը առկա է:
2.Հանցագործության մասին լրատվության հաղորդումները, որ ևս առկա է: Հանցագործության հետքերը և հետևանքները հայտնաբերման ուղղված ոչ մի գործողություն չի իրականացվել, հակառակը` խոչնըդոտվել է, քանի որ նշված մարմիններն էին համատեղ ծրագրել իրականացրել և իրականացնում են բողոքում նշված բոլոր հանցագործությունները, ուստի միակ խնդիրը նրանց կայանում է նրանում, որ թաքցնեն իրենց իսկ մասնակցությամբ ծրագրած և իրականացրած հանցագործությունները:
2) Բողոքի հիմքերը, փաստարկները.
2.1) Նախ արդարադատությունը իրականացվում է օրենքի հիման վրա ստեղծված դատարանի կողմից մինչդեռ 1991թ. ՀՀ իշխանությունը բռնազավթված է այսօրվա և նախկին նախագահներ Լ. Տեր-Պետրոսյանի, Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի և նրանց ռեժիմների կողմից:
2.2) ՀՀ Սահմանադրության 55 հոդ. և 49 հոդ. համաձայն նախագահի աթոռը բռնազավթած Ս. Սարգսյանը ոչ թե դեմոկրատիայի հետևորդ է, այլ բռնապետ, որին բոլոր միջ. կառույցները 3-րդ պետությունները, նրանց ղեկավարները աչք են փակում, քանզի բռնապետական համակարգում ժողովրդավարություն գոյություն չունի և չի կարող ունենալ:
2.3) Ուստի ոչ օրինական, միջազգային հանցագործներ թուրք-մասոնական գործակալներ՝ Լ. Տեր-Պետրոսյանի, Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի պարագայում ոչ մի օրինական համակարգ գոյություն չունի և չի կարող ունենալ, ուստի ցանկացած վճիռ որոշում, պայմանագիր ընդունած, կայացրած այս ռեժիմի կողմից անօրինական է, անվավեր, առ ոչինչ:
2.4) Քր. դատ. 291 հոդ.
1.Դատարան մուտք եղած գործը դատավորները սահմանված կարգով իրենց վարույթ են ընդունում, որի մասին կայացվում է որոշում:
2.Գործն իր վարույթ ընդունելու պահից 3 օրվա ընթացքում դատարանը պարտավոր է դրա մասին տեղյակ պահել տուժողին նրանց ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթիկ հասցեատիրոջ իրավունքների պարտականությունների պարզաբանմամբ, ներառյալ` միջնորդությունների, դիմումների դատարան ուղարկելու կարգի և ժամկետների մասին պարզաբանում, որոնք ես չեմ ստացել` զրկվելով Սահմանադրությամբ, միջազգային նորմերով ամրագրված իմ իրավունքներից:
2.5) Քր. դատ. 292 հոդ.
Քր. գործն իր վարույթ ընդունմած դատավորը հետազոտում է գործում առկա նյութերը (մինչդեռ ըստ Ձեզ նյութեր չեն տրամադրել) և քր. գործն իր վարույթ ընդունելու պահից 15 օրվա ընթացքում կայացնում է հետևյալ որոշումներից մեկը, որոնք ես չեմ ստացել
1) դատական քննություն նշանակելու մաuին,
2) քրեական գործի վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը
դադարեցնելու մաuին,
3) քրեական գործի վարույթը կաuեցնելու մաuին,
4) գործը մեղադրողին վերադարձնելու մաuին,
5) քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու մաuին,
6) գործն ըuտ ընդդատության ուղարկելու մաuին,
7) ինքնաբացարկի մաuին:
2.6) Քր. դատ. 293
1.Դատարանը որոշում է կայացնում դատական քննության նշանակելու մասին, եթե քր. գործի նյութերում բացակայում են վարույթը կարճելու մասին հանգամանքները, ինչպես նաև մինչդատական վարույթը կատարված է առանց քրեադատավարական օրենքի էական խախտումների, մինչդեռ առկա են օրենքի էական խախտումներ:
2.Դատական քննություն նշանակելու մասին որոշման մեջ պետք է բովանդակվեն մեղադրյալի մասին նշած քր. օրենքը, որոնք ի սպառ բացակայում են:
2.7) ՀՀ քր. դատ. 6-րդ հոդ.
Քր. դատավարության օրենսգրքում տեղ գտած հիմնական հասկացությունները
1.Նյութեր` փաստաթղթերը և այլ առարկաներ, որոնք գործի բաղկացուցիչ մասն են կամ ներկայացված են գործին կցելու համար, հաղորդումները, ինչպես նաև փաստաթղթեր և այլ առարկաները, որոնք կարող են նպաստել գործով վարույթի ընթացքում նշանակություն ունեցող հանգամանքերի բացահայտելուն:
2.11) Խախտված են նաև ՀՀ քր դատ.100 հոդ. – 127 հոդ-ները:
Քր. դատ. 107.հոդ. ապացուցման ենթակա հանգամանքը միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում.
1.Դեպքը և հանգամանքները, (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն)
2.Կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին
3.Հանցագործության քր. օր. նախատեսված հանգամանքները
4.Անձի մեղավորության քր. օր. չթույլատրված արարքը կատարելու
քր. դատ. 124 հոդ. ապացուցում
1.Ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է
2.12) Ապացույցները հավաքվում են հետաքննության, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում սույն օրենսգրքով նախատեսված քննչական և դատական գործողությունների կատարման ճանապարհով: Մինչդեռ ոչ մի գործողություն չեն կատարել նշված մարմինները, հակառակը թաքցրել և պարտակել են:
2.13) Քր. դատ. 126 հոդ. Ապացույցների ստուգումը.
գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: Ո±ւր են ապացույցները
2.14) քր. դատ. 127 հոդ. ապացույցների գնահատումը.
1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից.
2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ, մինչդեռ ոչ մի ապացույց, հիմնավորում չի ներկայացված:
3.Այս ամենը փաստում է, որ նշված հանցագործությունները կազմակերպվել և ի կատար է ածվել և ածվում ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած 1991թ-ից ՀՀ նախագահներ` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի (Լենդրոշ Խալիլյան ), Ռոբերտ Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի, գլխավորությամբ և իրենց վարչակազմերի ղեկավարների և աշխատակիցների մասնակցությամբ, ինչն էլ բողոքում ներկայացված է, ապացուցվում է:
4.Ոչ մի համակարգ չի հերքել իմ ներկայացրած փաստերը, սակայն օրենքի սահմանված կարգով ոչ մի որոշում չի կայացվել, և ես չեմ ստացել:
5. ՀՀ քր. դատ. 181 հոդ.
Հանցագործության մասին տեղեկություն ստանալու յուրաքանչյուր դեպքում ընդունվում են հետևյալ որոշումներից մեկը՝
1. Քր. գործ հարուցելու մասին
2. Քր. գործ հարուցելը մերժելու մասին
3. Հաղորդումն ըստ ենթակայության հանձնելու մասին:
Հատուկ մաս.
Քր. գործի հարուցման փուլ հասկացությունը անգրագետների կամ կենդանական աշխարհում հայտնի կենդանակերպերի, կամ ծախված կաշառված թուրքական գործակալների համար:
Քր. գործի հարուցման փուլը քր. դատավարության առաջին փուլն է: Այս փուլում է որոշվում քր. գործի վարույթը սկսելու, կամ չսկսելու հարցը: Այն ոչ միայն առաջին, այլև պարտադիր փուլ է, քանի որ ոչ մի քր. գործ. չի կարող սկսվել առանց այդ փուլի, մինչև քր. գործ. հարուցելու մասին որոշում ընդունելը դրան նախորդում են օրենսդրությամբ սահմանված մի շարք գործողություններ: Դրանք են`
4. Հանցագործությունների մասին իրավասու պաշտոնատար անձանց (մարմինների) կողմից հայտարարություններ ընդունելը:
5. Հանցագործության բացահայտմանն ուղղված միջոցառումների ձեռնարկումը, որը ոչ ոք պատկան իրավասու մարմին` դատախազության ԱԱԾ, չեն կատարել, քանի որ նրանք բոլորն էլ մասնակից, հանցակից են և ղեկավարվում են իրենց թուրք-գործակալ ղեկավարաների կողմից, ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած Լևոնի, Ռոբի, Սերժի և նրանց վարչակարգերի գլխավորությամբ` ՀՀ Գլխ. դատախազ, ԱԱԾ տնօրեն, ոստիկանապետ, դատարաններ:
6. Հանցագործության վերաբերյալ ստացված տվյալների ստուգումը և այլն:
1.8) Քր. դատավարության բոլոր փուլերում ընդհանուր և անմիջական խնդիրների լուծման պարտականությունը օրենքով դրված են դատախազի, քննիչի, հետաքննության մարմի, դատարանի վրա, այլ ոչ թե իմ:
1.9) ՀՀ քր. դատ. օրենսգրքի 175 հոդ. համաձայն դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության շրջանակներում, օրենսգրքով նախատեսված առիթների և հիմքերի առկայության դեպքում պարտավոր են հարուցել քր. գործ. իսկ դատարանը նման դեպքերում քր. գործ. հարուցելու միջնորդությամբ պետք է դիմի դատախազին (քր. դատ. օր. 41 հոդ.), որից հրաժարվել են բոլոր վերը նշված իրավասու մարմիները` պարտակելով և թաքցնելով իրենց իսկ կողմից մասնակցությամբ կատարված հանցագործությունները` ՀՀ տարածքների վաճառքը թուրքերին, ցեղասպանությունները, ազգի պետության և իմ նկատմամբ կատարված և շարունակվող ՀՀ քր. դատ. 176 հոդ համաձայն` քր. գործ. հարուցելու առիթներ են`
3.Հանցագործությունների մասին ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց հաղորդումները ուղղված հետաքննության մարմնին, քննիչին, դատախազին, որը առկա է:
Հանցագործության մասին լրատվության հաղորդումները, որ ևս առկա է: Հանցագործության հետքերը և հետևանքները հայտնաբերման ուղղված ոչ մի գործողություն չի իրականացվել, հակառակը` խոչնըդոտվել է, քանի որ նշված մարմիններն էին համատեղ ծրագրել իրականացրել և իրականացնում են բողոքում նշված բոլոր հանցագործությունները, ուստի միակ խնդիրը նրանց կայանում է նրանում, որ թաքցնեն իրենց իսկ մասնակցությամբ ծրագրած և իրականացրած հանցագործությունները:
2.7) ՀՀ քր. դատ. 6-րդ հոդ.
Քր. դատավարության օրենսգրքում տեղ գտած հիմնական հասկացությունները
2.Նյութեր` փաստաթղթերը և այլ առարկաներ, որոնք գործի բաղկացուցիչ մասն են կամ ներկայացված են գործին կցելու համար, հաղորդումները, ինչպես նաև փաստաթղթեր և այլ առարկաները, որոնք կարող են նպաստել գործով վարույթի ընթացքում նշանակություն ունեցող հանգամանքերի բացահայտելուն:
2.11) Խախտված են նաև ՀՀ քր դատ.100 հոդ. – 127 հոդ-ները:
Քր. դատ. 107.հոդ. ապացուցման ենթակա հանգամանքը միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում.
5.Դեպքը և հանգամանքները, (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն)
6.Կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին
7.Հանցագործության քր. օր. նախատեսված հանգամանքները
8.Անձի մեղավորության քր. օր. չթույլատրված արարքը կատարելու
քր. դատ. 124 հոդ. ապացուցում
2.Ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է
2.12) Ապացույցները հավաքվում են հետաքննության, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում սույն օրենսգրքով նախատեսված քննչական և դատական գործողությունների կատարման ճանապարհով: Մինչդեռ ոչ մի գործողություն չեն կատարել նշված մարմինները, հակառակը թաքցրել և պարտակել են:
2.13) Քր. դատ. 126 հոդ. Ապացույցների ստուգումը.
գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: Ո±ւր են ապացույցները
2.14) քր. դատ. 127 հոդ. ապացույցների գնահատումը.
6.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից.
7.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ, մինչդեռ ոչ մի ապացույց, հիմնավորում չի ներկայացված:
8.Այս ամենը փաստում է, որ նշված հանցագործությունները կազմակերպվել և ի կատար է ածվել և ածվում ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած 1991թ-ից ՀՀ նախագահներ` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի (Լենդրոշ Խալիլյան ), Ռոբերտ Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի, գլխավորությամբ և իրենց վարչակազմերի ղեկավարների և աշխատակիցների մասնակցությամբ, ինչն էլ բողոքում ներկայացված է, ապացուցվում է:
9.Ոչ մի համակարգ չի հերքել իմ ներկայացրած փաստերը, սակայն օրենքի սահմանված կարգով ոչ մի որոշում չի կայացվել, և ես չեմ ստացել:
10.ՀՀ քր. դատ. 181 հոդ.
Հանցագործության մասին տեղեկություն ստանալու յուրաքանչյուր դեպքում ընդունվում են հետևյալ որոշումներից մեկը՝
4.Քր. գործ հարուցելու մասին
5.Քր. գործ հարուցելը մերժելու մասին
6.Հաղորդումն ըստ ենթակայության հանձնելու մասին:
1.Եթե նշված համակարգերը դատախազություն, ԱԱԾ լիազորված չեն, իրավասություն չունեն, ապա ովքե±ր են լիազորված և ովքե±ր են իրավասու :
2.Իսկ եթե օրենքով սահմանված պարտադիր գործառույթները նշված համակարգերը, նրանց ղեկավարները հրաժարվում են իրականացնել, ապա այդ դեպքում ու±մ են պետք այդ համակարգերը: Ուրեմն լուծարեք և պատասխանատվության կանչեք:
49-55 հոդվ. նախագահն է նշանակում և վերահսկում նշված համակարգերի ղեկավարներին, նրանց գործունեությունը և եթե դատավոր կոչեցյալը թքած ունի օրենքների Սահմանադրության վրա, այսինքն` թքում է նաև նախագահի և նախագահի ինստիտուտի վրա, ինչպես նաև Պետության և պետական համակարգերի և հայ Ազգի վրա` քանդելով քայքայելով Պետության պետական համակարգերը:
Հոդված 299. Պետական դավաճանությունը
1. Պետական դավաճանությունը՝ թշնամու կողմն անցնելը, լրտեսությունը, օտարերկրյա պետությանը կամ օտարերկրյա կազմակերպությանը կամ դրանց ներկայացուցիչներին պետական գաղտնիք հանձնելը կամ թշնամական գործունեություն իրականացնելու համար այլ օգնություն ցույց տալը, որը կատարել է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին՝ ի վնաս Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանության, տարածքային անձեռնմխելիության կամ արտաքին անվտանգության՝պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասից տասնհինգ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
2. Սույն հոդվածով, ինչպես նաեւ սույն օրենսգրքի 302-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքներ կատարած անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա, իշխանության մարմիններին կամովին հայտնելով կամ այլ ձեւով, օժանդակել է հետագա վնասը կանխելուն, եւ եթե նրա գործողություններն այլ հանցակազմ չեն պարունակում:
Հոդված 300. Պետական իշխանությունը յուրացնելը
1. Պետական իշխանությունը յուրացնելը՝ Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության խախտմամբ պետական իշխանությունը բռնությամբ զավթելուն կամ դա բռնությամբ պահելուն, ինչպես նաեւ Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգը բռնությամբ տապալելուն կամ Հայաստանի Հանրապետության տարածքային ամբողջականությունը բռնությամբ խախտելուն ուղղված գործողությունները՝պատժվում են ազատազրկմամբ՝ տասից տասնհինգ տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածում նշված գործողությունների մասին իշխանության մարմիններին կամովին հայտնած անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հայտնելու արդյունքում ձեռնարկված միջոցառումների շնորհիվ դրանց իրականացումը կանխվել է:
Հոդված 300.1
Հոդված 302. Լրտեսությունը
Օտարերկրյա պետությանը, օտարերկրյա կազմակերպությանը կամ դրանց ներկայացուցիչներին պետական գաղտնիք պարունակող տեղեկություններ հանձնելը կամ հանձնելու նպատակով դրանք հավաքելը, հափշտակելը կամ պահելը, ինչպես նաեւ օտարերկրյա հետախուզության առաջադրանքով այլ տեղեկություններ հանձնելը կամ դրանք հավաքելը Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանությանը, տարածքային անձեռնմխելիությանը կամ արտաքին անվտանգությանն ի վնաս օգտագործելու համար, եթե այդ գործողությունները կատարվել են օտարերկրյա քաղաքացու կամ քաղաքացիություն չունեցող անձի կողմից՝պատժվում են ազատազրկմամբ՝ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով:
Հոդված 303. Դիվերսիան
Պետությունը թուլացնելու նպատակով պայթյուններ, հրկիզումներ կամ այլ գործողություններ կատարելը՝ ուղղված մարդկանց զանգվածային ոչնչացմանը, նրանց առողջությանը վնաս պատճառելուն, կազմակերպությունների, կառույցների, հաղորդակցության ճանապարհների կամ միջոցների, կապի միջոցների կամ այլ գույքի ավերմանը կամ վնասմանը, կամ զանգվածային թունավորումներին կամ համաճարակների կամ անասնահամաճարակների տարածմանը՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասից տասնհինգ տարի ժամկետով:
Հոդված 304. Վնասարարությունը
Այն գործողությունը կամ անգործությունը, որը պետությունը թուլացնելու նպատակով ուղղված է արդյունաբերության, տրանսպորտի, գյուղատնտեսության, դրամական համակարգի, առեւտրի կամ տնտեսության այլ ճյուղերի, ինչպես նաեւ կազմակերպությունների կամ պետական մարմինների գործունեության քայքայմանը, եթե այդ արարքը կատարվել է կազմակերպություններն օգտագործելու կամ դրանց բնականոն աշխատանքին խոչընդոտելու միջոցով՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Հոդված 393. Գենոցիդը
Ազգային, էթնիկական, ռասայական կամ կրոնական որեւէ խմբի լրիվ կամ մասնակի ոչնչացման նպատակով՝ այդ խմբի անդամներին սպանելը, նրանց առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, մանկածնությանը խոչընդոտելը, երեխաներին հարկադրաբար մարդկային այդ խմբից այլ խմբի հանձնելը, բռնությամբ վերաբնակեցնելը կամ այդ խմբի լիովին կամ մասամբ ֆիզիկական ոչնչացման նպատակով կյանքի այլ պայմաններ ստեղծելը (ցեղասպանությունը)՝ պատժվում են ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից տասնհինգ տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ:
Ուստի, ՀՀ քր դատ օր-ի 290 հոդ. 2,3,4,5 կետերի համաձայն, այն է՝ տուժողի, պաշտպանի, քր դատավարության մասնակիցների, այլ անձիք իրավունք ունեն դատարան բողոքարկել հանցագործությունների վերաբերյալ հաղորդումները ընդունելուց, քր. գործ հարուցելուց, քննիչի, դատախազի հրաժարվելը, ինչպես նաև քր. գործ կասեցնելու, կարճելու… մասին որոշումները սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում :
Դատարանից պահանջում եմ`
Պարտավորեցնել ՀՀ դատախազությանը, ՀՀ ՀՔԾ-ին, ՀՀ ԱԱԾ-ին ընթացք տալ իմ բողոքին, հարուցել քր. գործ. ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած ռեժիմի` Լենդրոշի (Լ.Տ.Պ-ի) Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի և նաև ՀՀ նախագահի թեկնածուներ` Ա.Ղուկասյանի, Պ.Հայրիկյանի, Հ.Բագրատյան, Ա.Մելիքյանի, Ռ.Հովհաննիսյանի, ինչպես նաև Ազգային ժողովի, ՀՀ Կառավարության, Կենտրոնական Ընտրական Հանձնաժողովի, ՀՀ գլխ. դատախազության, ՀՀ Հատուկ Քննչական Ծառայության, ՀՀ ԱԱԾ բոլոր պատասխանատու մասնակից, հանցակից, թաքցնող, պարտակող կազմակերպիչ, պաշտոնատար անձանց նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 41-4-րդ, 119, 299, 300, 304, 305, 308, 309, 314, 332, 333, 334, 335, 336, 338, 341, 345, 348, 349, 352, 375, 389, 392, 393, 394, 395 հոդվածներով
Խախտված է Սահմանադրության 1, 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11.2, 11.3, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 10, 21, 24, 26, 27, 27.1, 41, 42.1, 47, 91, 92, 100 հոդվածի 3.1, 4. կետերով, 101 հոդ.-ի 7 և 9 կետերով ամրագրված նորմերը, Եվրոպայի Մարդու Իրավունքների կոնվենցիայի (Հռոմ 04.11.1950թ.) 1, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 17 հոդվածներին և լրացուցիչ արձանագրության (Փարիզ, 20.03.1952թ.)
ՀՀ քր. օր. 119, 299, 300, 300.1, 301, 301.1, 304, 308, 309, 143, 149, 223, 226, 322, 334, 335, 393 հոդ. կատարում են պետական դավաճանության պաշտոնական դիրքը չարաշահելով:
Ինձ, Հայ ազգին ճանաչել տուժող ՀՀ քր. դատ.օր. 58-60 հոդ., հարուցել քաղ. հայց իմ, Հայ ազգի նյութական, բարոյական վնասները հատուցելու և բավարարելու համար:
ՀՀ քր. դատ. 154-164 հոդ.:
Լրացուցիչ կներկայացնեմ հիմնավորումներ վարույթ ընդունելու և դատաքննություն նշանակելու մասին որոշումները ստանալուց անմիջապես հետո:
Եթե ինձ կամ ընտանիքիս անդամներից որևիցե մեկին մի բան պատահի, ընդհուպ ֆիզիկական ոչնչացումը պատասխանատու են բողոքում նշված բոլոր ղեկավարները, երրորդ պետությունները, միջազգային կառույցները և նրանց ղեկավարները:

ՀՀ նախագահի թեկնածու` Ռոբերտ Սիմոնյան
<<Քաշաթաղ>> ՀԿ նախագահ` Ռոբերտ Սիմոնյան
19.03.2013

Hayastan brnazavtvac

Քլինթոնի ճառը, ըստ էության, ցեդասպանության կոչ է բնական բոլոր ազգերի դեմ

ԱՄՆ պետքարտուղար Քլինթոնն ասում է, թե, իբր, ոտնահարվում են գեյերի, համասեռամոլների իրավունքները: Իհարկե, եթե Օբաման կամ Քլինթոնը և այն անձինք, որոնք այդ ամենը բնական երևույթ են համարում, այլ ոչ թե հիվանդություն, բնականաբար, նրանց համար դա արդեն իսկ խնդիր է, քանի որ, ըստ էության և տրամաբանորեն, իրենք էլ են հիվանդ` գեյեր, համասեռամոլներ են և այլն։ Ավելին »