Հայտարարություններ

ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ Վարչական շրջանի դատարան

Հայ Ազգի Պահանջատիրությունը

ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախագահին
Պատասխանողներ` ՀՀ Հատուկ Քննչական Ծառայություն
ՀՀ գլխ. դատախազ` Ա. Հովսեփյան,ՀՀ դատախազություն
ՀՀ ԱԱԾ տնօրեն
Նախագահներ` Լ. Տեր Պետրոսյան (Խալիլյան Լենդրոշ),
Ռ. Քոչարյան, Ս. Սարգսյան
Անվտանգության Խորհրդի Քարտուղար` Ա. Բաղդասարյան
<<Քաշաթաղ>> հ/կ նախագահ` Ռոբերտ Սիմոնյանից
Հասցե` Երևան, Ագաթանգեղոսի 7 շ., բն. 124
հեռ. 091 98 61 07

Վճռաբեկ բողոք
Նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտման հիմքերով
ՀՀ քր. վերաքննիչ դատարանի գործ – Հ-ԵԿԴ 0092/11/12 08.08.2012թ. որոշման դեմ ամբողջությամբ փոփոխելու, բեկանելու պահանջի վերաբերյալ

1.Նախ արդարադատությունը իրականացվում է օրենքի հիման վրա ստեղծված դատարանի կողմից, մինչդեռ 1991թ ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած է այսօրվա և նախկին նախագահներ (Լենդրոշ խալիլյանի) ԼՏՊ-ի, Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի և նրանց վարչակազմերի կողմից:
2.Ըստ ՀՀ սահմանադրության 49 հոդ 55 հոդ. ՀՀ նախագահն է նշանակում և վերահսկում բոլոր համակարգերը և պաշտոնատար անձանց գործողությունները, ուստի, բռնապետի պարագայում ինչպե±ս կարող է <<դեմոկրատիա>>, ժողովրդավարություն գոյություն ունենալ:
Ուստի ոչ օրինական միջազգային հանցագործների թուրք-ջհուդամասոնական գործակալներ` (Լենդրոշ խալիլյանի)ԼՏՊ-ի, Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի պարագայում ոչ մի օրինական համակարգ գոյություն չունի և չի կարող ունենալ, ուստի ցանկացած վճիռ, որոշում, պայմանագիր ընդունած, կայացրած այս ռեժիմի կողմից անօրինական է, անվավեր առ ոչինչ:
24.03.2012թ-ին առանց վերը նշված պատասխանողներ` ՀՀ նախագահներ` Լ. Տեր Պետրոսյանի, Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի, ՀՀ գլխ. դատախազի, ՀՀ ոստիկանապետի, ՀՀ ԱԱԾ տնօրենի, ՀՀ Հատուկ Քննչական Ծառայության և նրանց ներկայացուցիչների մասնակցությամբ քննեց իմ բողոքը, և անօրինական այն մերժեց: Գտնում եմ, որ դատարանի որոշումը չի բխում օրենքից, այն հակասում է ՀՀ Սահմանադրության 1, 2, 3, 5, 6, 8, 9, 11.2, 11.3, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 10, 21, 24, 26, 27, 27.1, 41, 42.1, 47, 91, 92 հոդվածների , Եվրոպայի Մարդու Իրավունքների կոնվենցիայի (Հռոմ 04.11.1950թ.) 1, 2, 3, 4, 5, 6,7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 17 հոդվածներին և լրացուցիչ արձանագրության (Փարիզ, 20.03.1952թ.) ՀՀ քր. դատ. 100-127 հոդ., 175 – 206 հոդ., 247-252 հոդ., 291-292 հոդ., 398 հոդվածներին:
Եվ այն անհրաժեշտ է փոփոխել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
27.10.2010թ-ին դիմում-բողոք էի ներկայացրել ՀՀ գլխ. դատախազություն, ՀՀ ԱԱԾ տնօրեն Գ.Հակոբյանին նաև ՀՀ Հատուկ Քննչական Ծառայությանը այն մասին, որ միջազգային նորմերին համապատասխան Արցախը (HKAO) արդեն կայացած պետություն է 1991 թ-ի սեպտեմբերի 2-ից։ Սակայն՝
Ըստ ՄԱԿ-ի պաշտոնական ուղեցույց ձեռնարկի ՙՄիջազգային պայմանագրերը համաձայնություններ են միջազգային իրավունքի սուբյեկտների միջև, որոնց միջոցով նրանք, ստեղծում փոփոխության են ենթարկում կամ դադարեցնում են փոխադարձ իրավունքներն ու պարտավորությունները՚ – Վիեննայի կոնվենցիա 1969թ.: Այսինքն , պայմանագրի օրինականության համար վճռորոշ է միջազգային իրավունքին համապատասխանելը: Ըստ այդմ անհրաժեշտ է, որ պայմանագիրը կնքող կողմերից յուրաքանչյուրը լինի միջազգայնորեն ճանաչված պետության օրինական կառավարության լիազոր ներկայացուցիչ:
Եվ նախկին և այժմյա նախագահները՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, Ռ. Քոչարյանը, Ս. Սարգսյանը և նրանց վարչակազմերը, թե բանակցություններում և թե միջազգային ատյաններում և թե պետությունների հետ արտաքին հարաբերություններում Հայաստանը ներկայացնում են որպես ագրեսոր: Հայ պատմական տարածքները, որոնք անեքսիայի էին ենթարկվել, այսինքն՝ բռնակցվել են Թուրքիային, Ադրբեջանին, Վրաստանին ներկայացվում են որպես նշված պետությունների տարածքներ: Եվ միջազգային ատյաններում նախագահները ներկայացրել և ներկայացնում են, որ ցեղասպանությունը կատարվել է Արևմտյան Հայաստանի հայերի նկատմամբ, իսկ Արևելյան Հայաստանի հայերը ուզբեկ են կամ այլ ազգ և ոչ մի պահանջատիրոջ կարգավիճակ չունենք և չենք կարող ունենւսլ՝ ոչ հողային, ոչ արյան և ոչ էլ բարոյական, այսինքն Հայաստանն է բռնազավթել Արցաիը, Նախիջևանը, Ղարսը, Վանը և այլն: Ուստի և միջազգային աստյանները կազմակերպությունները նաև երրորդ պետութւունները նաև Թուրքիան և Աղրբեջանը պահանջում են Հայաստանի կողմից ըստ մեր ազգային դավաճանների բռնազավթած տարածքները: Փաստացի ՀՀ նախագահի աթոռը բռնազավթած անձերը շարունակում են թուրքական և ադրբեջանական նաև Ռուսաստանի Հայաստանի բռնազավթման քաղաքականությունը այլ ոչ թե Հայաստանի պետության և անվտանգության ծրագիրը և քաղաքականությունը: Հրահրելով Հայաստանի, Ադրբեջանի և Թուրքիայի ժոդովուրդներին պատերազմի, քանի որ խեղաթյուրելով պատմությունը, և իրականությունը ոչ թե Թուրքիան, Աղրբեջանը նաև Ռուսատանն են ներկայացվում որպես ագրեսոր, այլ անեքսիայի ենթարկված Հայաստանը նշված պետությունների կողմից, ուստի և ցանկություն է առաջանում և պահանջ, որ նշված պետությունների ղեկավարները միջազգային ատյաններում պահանջել և պահանջում են ազատելՀայաստանի կողմից ազատագրված մեր տարածքները, եթե ոչ ապա պատերազմի միջոցով կազատագրեն իրենց բռնազավթված հողերը։ Այս ամենը կոչվում է միջազգային հանցագործություն պատերազմի հրահրում, պատմության պղծում, պետական դավաճանություն, ցեղասպանություն, ագրեսիա հայ ժողովրդի դեմ: 1921 թ.-ի մարտի 16-ին, բոլշևիկները պայմանագիր կնքեցին մահապատժի դատապարտված քր հանցագործ Քեմալի հետ, որով Թուրքիային հանձնեցին Հայաստանի Հանրապետության մի մասը, երկու այլ մասեր տվեցին Ադրբեջանին և մնացածի վրա փակցրեցին <<Սովետական Հայաստան>> պիտակն ու բռնակցեցին Ռուսաստանին, Զեյմս Զերարդ ԱՍՆ-ի դեսպան Գերմանիայում (1913-1917 թ.թ.):
Ռուսաստանի Սոցիալիստական ֆեդերացիայի Սովետական Հանրապետության կարգավիճակը (РСФСР) 1921 թ-ին – Պայմանագիրը կնքելու պահին չկար Ռուսաստանի Սոցիալհստական ֆեդերացիայի Սովետական Հանրապետություն РСФСР ճանաչված պետություն, հետևաբար միջազգային իրավունքի սուբյեկտ: Բնականաբար նրա կառավարությունը չուներ որևէ միջազգային պայմանագիր կնքելու իրավասություն: ՌՍՖՍՀ-Ի արդեն ՍՍՀՄ տպագրով միջսյզգային օրինական ճանաչումը սկսվել է միայն 1924թ-ից Մեծ Բրիտանիայի ճանաչումով՝ փետրվար: Ուստի մինչև 1924թ. կեղծ պայմանագիրը ճանաչումները որևէ իրավական հետևանք չեն առաջացրել:
I. Թուրքիայի Ազգային Մեծ ժողովի կարգավիճակն 1921 թ-ին.
<<Թուրքիայի Ազգային Մեծ ժողովի>> կառավարությունը, որի անունից թուրքական կողմը ստորագրել է Մոսկվայի աայմանագիրը որևէ հավակնություն չունեին, անգամ օրինական իշխանության դեպքում իրենց համարելու Թուրքիայի լիազոր ներկայացուցիչներ։ Նրանք պայմանագիրը կնքել են ոչ թե Թուրքիայի կամ Թուրքիայի կառավարության անունից, այլ <<Թուրքիայի Ազգային Մեծ ժողովի>> կառույցի: <<Կառավարության>> Թուրքիայի Ազգային Մեծ ժողովն իր կարգավիճակով հասարակական կազմակերպություն էր (NGO) և նրա մեջ միավորված էին նախկին պատգամավորները, պաշտոնանկ զինվորականներ, պաշտոնյաներ:
Քեմալը 1921 թ. փախուստի մեջ էր և զինվորական դատարանի կողմից որպես մահվան դատապարտված քրեական հանցագործ:
Հայաստանին վերաբերող մասը միջազգային իրավունքի ևս խախտումներ են, քանքի որ <<պայմանագրերը վերաբերում են միայն պայմանգրերը ստորագրող կողմերին և ոչ մի պարտավորություն կամ իրավունք չեն ստեղծում պայմանագրին մաս չկազմող երրորդ կողմի՝ Հայաստանի համար - Վիեննայի կոնվենցիա 34 հոդված:
Այսպիսով Մոսկվայի պայմանագիրը.
ա.Անօրինական է ու անվավեր,
բ. Այն չէր կարող որևէ պարտավորություն պարունակել Հայաստանի համար, առավել ևս որոշել հայ-թուրքական սահմանը(պայմանագրում հոդ 1) կամ Նախիջևանը, որպես պրոտեկտորատ հանձնել Ադրբեջանին պայմանագրում հոդվ. 31, քանի որ Մոսկվայի պայմանագիրը կնքվել է միջազգային իրավունքի դարեր ի վեր գործող պարտադիր և անբեկանելի մի շարք հիմնադրույթների կոպիտ խախտումներով ուստի ՙպայմնագիրն անվավեր է, եթե կնքվելու պահին հակասելէ միջազգային հանրային իրավունքի անբեկանելի հիմնադրույթին>> – պայմանագրի իրավունքի մասին Վիեննայի կոնվենցիա, հոդվ. 53:
Կարսի պայմանագիրը նույնպես անօրինական է, այն վերաբերում է նաև Ջավախքին և Նախիջևանին:
Կարսի պայմանագիրը անօրինական է, անվավեր կնքման պահից, քանի որ. 1.Պայմանագիրը կնքող կողմերից և ոչ մեկը չի հանդիսացել միջազգային իրավունքի սուբյեկտ:
ՀՀՍՀ չի եղել երբեք պետություն և բնականաբար, երբեք ճանաչված չի եղել որպես այդպիսին 1920-24թթ. Հայաստանն ունեցել է բռնազավթված տարածքի կարգավիճակ, իսկ 1924թ-ից սկսած Սովետական Միության ճանաչումից մինչ ՍՍՀՄ վախճանը 1991թ. բռնակցված տարածքի կարգավիճակ: Հետևաբար միջազգային իրավունքի տեսանկյունից ՀՀՍՀ-ն ի սկզբանե չի ունեցել ոչ կարողություն ոչ էլ իրավասության միջազգային պայմանագրեր կնքելու լիազորություն:
□ Կարսի պայմանագիրը ստորագրած Քյազիմ Կարաբեքիրը 1921թ. չէր հանդիսանում իրավականորեն ճանաչված թուրքական պետության լիազոր ներկայացուցիչը, այլ թուրքական ռազմական դատարանի կողմից մահվան դատապարտված, պատերազմի հանցագործ Մուստաֆա Քեճալի հանցախմբի ներկայացուցիչն էր: Նրա նկատմամբ 1920թ. մայիսի 11-ին մահապատժի վճիռ էր կայացրել նաև թուրքական ռազմական դատարանը: Այս դատավճիռը 1920թ.մայիսի 24-ին հաստատվել էր սուլթանի կողմից։ Ուստի, եթե սահմանի հստակեցման և հաստատման գործընթացը խախտել է միջազգային իոավունքի որևէ անբեկանելի սկզբունք, ապա տվյալ սահմանը անօրինական է և անվավեր և այն ամրագրող պայմանագրերը – Վիեննայի պայմանագրի մասին օրենք, միջազգային կոնվենցիայի 53 հոդված:
Այս ամենը վերաբերում է նաև Ջավաիքին՝ Վրաստանի կողմից բռնազավթած նաև Արցախին, Նախիջևանին Ադրբեջանի և Ռուսաստանի կողմից բռնազավթաց: 1989 թվականից <<Դարաբաղը մերն է>>լոզունգի տակ հայ ժողովրդին հրահրեցին պատերազմի, 25000-ը զոհվեցին, անհայտ կորան, գերվեցին, պետությունը, պետականությունը քանդեցին, քայքայեցին տնտեսությունը, արդյունաբերությունը, թալանեցին հայ ժողովրդի սեփականությունը, 18 մլդ ավանդները, լափեցին 10 մլդ դոլար մարդասիրան օգնությունները, միլիարդավոր դոլարների վարկերը: 2 մլ հայ ժաղովուրդ արտագաղթեց, այսինքն իրականացվեց հազարամյակների թուրքամետ ծրագիրը՝ ցեղասպանություն (геноцид), հայի ազգանուններ կրող գործակալների միջոցով, այսինքն ՀՀ նախկին և այժմյա ղեկավարները հանդիսանամ են պետական դավաճաններ: Առօրս ՀՀ-ն պաշտոնապես չի ճանաչել հայոց ցեղասպանությունը: Առ օրս Ադրբեջանի, Սունգաիթի ջարդերը չի ճանաչված որպես ցեղասպանություն: Հազարավոր հայ մանուկներ մնացին Ադրբեջանի մանկատներում, առ այսօր չի պահանջվել նրանց հանձնումը և վերադարձը հայրենիք, հակառակը ըստ որոշ տեղեկությունների՝ խոչնդոտվում է:
1991թ. սեպտեմբերի 21-ին Հայաստանը ծախվեց, ծրագրված քանդելով տնտեսությունը, արդյունաբերությունը, վերացնելով աշխատատեղերը՝ ստիպեցին ժողովրդին արտագաղթել:Լևոն Տեր-Պետրոսյանի և նրա վարչակազմի միջոցով, այսօրվա նաիագահի պաշտոնը բռնազավթած Ս. Սարգսյանի և նախկին նախագահ Ռ. Քոչարյանի գլխավորությամբ և մասնակցությամբ 161000 քկմ դարձնելով 29800քկմ: ՀՀ ներկայացվեց ըստ պայմանագրերի և բանակցային պրոցեսների, որ Հայաստանը ոչ մի պահանջ չունի ոչ Թուրքիայից, ոչ Ադրբեջանից,քանի որ պահանջատիրոջ կարգավիճակ ունենալու համար հիմքեր են պետք:Դա վերաբերում է ՀՀ նախկին և այժմյա նախագահներին, բայց ոչ 20 պետություններին, որոնք պաշտոնապես ընդունել են Հայոց ցեղասպանությունը: Հայաստանը և հայ ժողովուրդը պահանջատեր է Թուրքիայից, ևԲ Ադրբեջանից, ևԲ Վրաստանից, ևԲ Ռուսաստանից:
Այս ամենը փաստում է, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, Ս. Սարգսյանը, Ա Քոչարյանը և նրանց վարչակազմերը միջազգային և պետական հանցագործներ են, քանի որ պղծելով, խեղաթյուրելով, պատմությունը, իրականությունը, խախտելով միջազգային նորմերը, հրահրում են ազգերին պատերազմի, ցեղասպանություն իրականացնելով և տիրանալով հայ ժողովրդի սեփականությանը և նրա տարածքներին:
Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, Ս. Սարգսյանը, Ռ. Քոչարյանը և նրանց վարչակազմերը միջազգային հանցագործներ են և պետական դավաճաններ նաև միջազգային հանցագործներ են բոլոր ՄԱԿ-ի անդամ պետությունները և միջազգային կառույցները, որոնք տանում են տվյալ քաղաքականությունը և հրահրում ժողովուրդներին պատերազմի, ստեղծելով պատերազմական իրավիճակ մեր տարածքում և ամբողջ աշիարհում:
1991թ. սեպտեմբերի 21 Հայաստանը ծրագրված մասնատվեց, և վաճառվեց թուրքական գործակալների ի դեմս Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, Ս. Աարգսյանի, Ռ. Քոչարյանի և նրանց վարչակազմերի գլխավորությամբ և մասնակցությամբ: Այն որ չկարողացան իրականացնել հազարամյակներով Թուրքիան և ջհուդամասոնական օթյակները, իրականացրեցին հայի ազգանուններ կրող թուրք գործակալները հայ ժողովրդի Հայաստան Պետության դավաճանները:
ժողովուրդների ազգային ազատագրական պայքարը իրենց իրավունքը իրականացնելու պետությունների կողմից ճանաչման գործում, որոնք տանում են անեքսոնիստական քաղաքականություն, ժողովուրդներին շահագործման, ճնշման, ճորտացման, ստրկացման և այլ նմանօրինակ քաղաքականություն, վերաբերում է օրինական պայքարի ձևերին ժողովուրդների ինքնորոշման հարցում: Միջազգային իրավունքը ոչ միայն չի համարում ազատագրական պայքարը որպես ագրեսիա, ժողովուրդների իրենց ինքնորոշման հարցում և օգնության ցուցադրումը այլ պետությունների կողմից այլ նաև հետևողական տալիս է բացատրություն՝ օրինական պայքարի ճանաչմանը: Ուստի քաղաքական, ոստիկանական, զինվորական հակազդեցությունը ժողովրդին իր անբաժանելի, օրինական իրավունքի իրականացման գործում կոչվում է ագրեսիա ժողովրդի դեմ: Քանի որ ժողովրդի իրավունքը ինքնորոշման հարցում չի հանդիսանում պետության ներքին գործը, ապա և ուժի իրականացումը ժողովրդի դեմ, որը պայքարում է իր ինքնորոշման իրավունքի իրականացման համար չի կարող համարվել ոստիկանական ակցիա իրականացվող ազգային իրավասության շրջանակներում:
ժողովուրդների պայքարը իրենց անկախ ինքնորոշման իրավունքի հարցում, որոնք գտնվում են գաղութակալության, իշխանության տակ ճանաչվում է օրինական В резолюции (բանաձև) Ген Ассамблеи ООН 21.05. (XX) от 20 декабря 1965 год,
Գլխսվոր Ասամբլեա առաջարկում է բոլոր պետություններին ցուցաբերել նյութական օգնություն ազգային ազատագրական պայքարում (ո10) այդ սկզբունքը բառացիորեն հիմնավորվել է В резолюции (բանաձև) Ген Ассамблеи ООН 21.89. (XXI) от 13 декабря 1996год (п7):
Բանաձև ГА ООН 21.89. (XXV) от 24 октября 1970 год ընդունելով ժողովուրդների ազատության պայքարի օրինականությունը իրենց բոլոր համապատասխան միջոցներով, որոնք գտնվում են իրենց ձեռքում և քննադատելով բոլոր գործողությունները, որոնք զրկում են այս կաձ այն ժողովրդիս հնարավորությունից օգտվելու իր անբաժան ինքնորոշման իրավունքից և նորից ընդգծում է, որ ժողովուրդները իրավունք ունեն պայքարել և հասնել և ստանալ իրենց ազնիվ պայքարում բոլոր անհրաժեշտ նյութական օգնությունը Устав (ո6):
Резалюции ГА ООН 21.89. (XXVIII) նորից հաստատում է բոլոր ժողովուրդների անբաժան իրավունքը, որոնք գտնվում են գաղութային և միջազգային (иго) լծի ճնշման տակ իրավունք ունեն ազատ և անկախ ու հետևաբար ազատագրական օրինական պայքարի միջոցով դուրս գալու գաղութացման լծի տակից բոլոր հնարավոր միջոցներով` ընդհուպ զինված պայքարը – резолюция ГA ООН 12 декабря 1973г., резолюция 31.03 (XXVIII)
Այն դեպքում, երբ պետությունը առհամարում t իր միջազգային պարտավորությունները և կիրառում է պատժամիջոցներ ժողովրդի դեմ, որը պահանջում է ինքնորոշման իրականացում, ապա ժողովուրդը լիարժեք իրավունք ունի ոչ միայն դիմադրել, այլ նաև դիմել միջազգային հանրությանը: Բոլոր այլ պետությունները ոչ միայն չպետք է ցուցաբերեն որևիցէ օգնության անեքսիոնիստական քաղաքականություն իրականացնող պետությանը, այլ հակառակը պարտավոր են ցուցաբերել պայքարող ժողովրդին իր ինքնորոշման իրավունքի համար ամբողջ անհրաժեշտ նյութական և հոգեբանական օգնություն: Այս նորմերը ամրագրված և արտահայտված են ՄԱԿ-ի կանոնադրությամբ, ինչպես նաև բազմաթիվ միջազգային կոնվենցիաներում։
Այս բոլորը բխում Է նրանից, որ ժողովուրդները, որոնք պայքարում են իրենց ինքնորոշման իրավունքի և ազգային ազատագրական պայքարի համար իրավունք ունեն խնդրել և ստանալ աջակցություն երրորդ պետություններից, իսկ վերջիններս պարտավոր են ցուցաբերել այնպիսի աջակցություն ինքնորոշման հարցում բոլոր ժողովուրդներին առանց բացառության, իրենց զարգացման քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական, իրավական զարգացման վիճակ-դրություն статус, որ ընտրել Է ինքը` ժողովուրդը, այլ ոչ թե ռեժիմը, որը բռնազավթել Է ՀՀ ղեկավարությունը – Резалюции ГА ООН 21.05. (XX) от 20 декабря 1965год и 21.89. (XXI) от 13лекабря 1996год(п7), առաջարկում Է բոլոր պետություններին ցուցաբերել նյութական օգնություն ազգային ազատագրական շարժումներին, որոնք տանում են ժողովուրդները՝ դուրս գալու գաղութացման ստրկացման, ճորտացման ռեժիմի իշխանությունից։ £
Փաստացի 2008թ-ի մարտի մեկը ծրագիր էր ժողովրդին տանելու բախման և վերագրել որպես հեղաշրջում և ոստիկանական հետապնդման արդյունքում բացահայտել ազգասեր, ազգանվեր հայ ժողովրդին ՀՀ պետությանը նվիրյալ անձանց և հետապնդման պրոցեսում վերացնել և վերջնականապես կոտրել ժողովրդի կամքը, Էությունը, պետության նկատմամբ հավատը և համախմբումը ազգային պետականության շուրջ:
Բոլոր միջազգային կառույցները, նաև պետությունները, նաև պատասխանատու ղեկավարները կրում են քր պատասխանատվություններ, պարտավորություններ և պարտականություններ նշված հանցագործությունների, ցեղասպանության համար:
Այս ամբողջ հանցագործությունները կազմակերպված Է ՄԱԿ-ի անդամ պետությունների, եվրոխորհրդի, Թուրքիայի, Ռուսաստանի նաև Հայաստանի նախկին և այժմյա ղեկավարների և նրանց վարչակազմերի ծրագրված գիտությամբ և գլխավորությամբ:
Հայ ժողովրդի նկատմամբ շարունակվում են ցեղասպանությունները, շահագործումները, հետապնդումները, այլ պետությունների միջամտությունը ներքին, արտաքին քաղաքականությանը, ինչպես նաև տնտեսության, արդյունաբերության, մշակույթի, հոգևոր ջարդը և պետականության քայքայումը, վերացումը։ Հայ ժողովրդի իր բնօրրանից, արտաքսելը ստեղծելով սոցիալական և ֆիզիկական անհանդուրժելի ծանր պայմաններ, որը ստիպում է հայ ժողովրդին արտագաղթել և այլ պետություններում փնտրել իր օրհասական հացը։ Դա ցեղասպանություն Է։
1988թ. դեկտեմբերի 7-ին ծրագրված ՍՍՀՄ ղեկավար Մ. Գորբոչովի, Շչերբինի, Ռիժկովի, Յազովի, մի շարք պետությունների և ՀՀ ղեկավարների գլխավորությամբ և մասնակցությամբ իրականացվեց գեօֆիզիկական զենքի փորձարկումը 4 ատոմային պայթունի միջոցով, որը խլեց հայ ժոովրդի 350000 կյանք, որը ներկայացվեց որպես երկրաշարժ։ Այսինքն իրականացվեց և իրականացվում Է թուրքական ծրագիրը՝ ցեղասպանություն, որը շարունակվում Է։ Մեջբերում, արխիվ.
Все турецко-”азербайджанское” население до испытания геофизических атомных бомб должно быть эвакуировано из Армении.
…. Руководитель программы в Баку Керимов на завершающем этапе исследований и с переходом на проведение испытаний использовал приемный центр и три выносные станции цифровой системы, изготовленные по специальному заказу в Великобритании. Именно эта электронная “начинка” в сочетании с ядерными зарядами, заложенными на огромной глубине в шахте под селом Налбанд (Спитак) и составили тот самый Стратегический сейсмический технический комплекс (ССТК), который был задействован с 4 по 7 декобря 1988г. на севере Армении с началом первой в истории человечесва геофизической войны руководства Советского Союза против мирного населения собстенной страны. Обреченное армянское население Горбачев превратил в “подопытных кроликов”, над которыми повис меч возмездия за то, что оно требовало спроведливого мирного решения проблемы Карабаха, Нахичевана и Джавахка в условиях обещанной перестройки”.
Кто же есть сей палач, удостоенный за развал СССР “Нобелевской премии мира” как бы в насмешку над понятиями: “Нобелевской премии” и “мир”? Как писала турецкая газета “Гюнеш” от 22 апреля 1989г., Горбачев Михаил Сергеевич имел отцом Мехмета Якупа-турецкого военнопленного в России времен Первой мировой войны, а матерью была из молокан Красносельского района Армении.
Պահանջում ենք վերը նշված և՛ նախկին, և’ գործող նախագահների, և՛ վարչակազմների բոլոր պատասխանատու պաշտոնյաների, ինչպես նաև վերը նշված պետությունների և կազմակերպությունների ղեկավարների և նրանց վարչակազմերի պատասխանատու պաշտոնյաների նկատմամբ քր. գործեր հարուցել որպես միջազգային և պետական հանցագործներ:
Հայ ժողովրդին ճանաչել տուժող, հարուցել քաղ. հայց նրանց նյութական և բարոյական վնասները հատուցելու և բավարարելու համար: Բոլոր բռնազավթած տարածքները միջազգային նորմերի համապատասխան վերադարձնել հայ ժողովրդին։
Եթե ինձ կամ ընտանիքիս անդամներից որևիցե մեկին մի բան պատահի, ընդհուպ ֆիզիկական ոչնչացումը պատասխանատու են բողոքում նշված բոլոր ղեկավարները և պետությունները և նրանց ղեկավարները:
Սակայն, ՀՀ դատախազությունը, ինչպես նաև ՀՀ ԱԱԾ-ը հրաժարվեցին օրենքով սահմանված իրենց պարտականություններից
Հատուկ մաս.
Քր. գործի հարուցման փուլ հասկացությունը անգրագետների կամ կենդանական աշխարհում հայտնի կենդանակերպերի, կամ ծախված կաշառված թուրքական գործակալների համար:
Քր. գործի հարուցման փուլը քր. դատավարության առաջին փուլն է: Այս փուլում է որոշվում քր. գործի վարույթը սկսելու, կամ չսկսելու հարցը: Այն ոչ միայն առաջին, այլև պարտադիր փուլ է, քանի որ ոչ մի քր. գործ. չի կարող սկսվել առանց այդ փուլի, մինչև քր. գործ. հարուցելու մասին որոշում ընդունելը դրան նախորդում են օրենսդրությամբ սահմանված մի շարք գործողություններ: Դրանք են`
1. Հանցագործությունների մասին իրավասու պաշտոնատար անձանց (մարմինների) կողմից հայտարարություններ ընդունելը:
2. Հանցագործության բացահայտմանն ուղղված միջոցառումների ձեռնարկումը, որը ոչ ոք պատկան իրավասու մարմին` դատախազության ԱԱԾ, չեն կատարել, քանի որ նրանք բոլորն էլ մասնակից, հանցակից են և ղեկավարվում են իրենց թուրք-գործակալ ղեկավարաների կողմից, ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած Լևոնի, Ռոբի, Սերժի և նրանց վարչակարգերի գլխավորությամբ` ՀՀ Գլխ. դատախազ, ԱԱԾ տնօրեն, ոստիկանապետ, դատարաններ:
3. Հանցագործության վերաբերյալ ստացված տվյալների ստուգումը և այլն:
1.8) Քր. դատավարության բոլոր փուլերում ընդհանուր և անմիջական խնդիրների լուծման պարտականությունը օրենքով դրված են դատախազի, քննիչի, հետաքննության մարմի, դատարանի վրա, այլ ոչ թե իմ:
1.9) ՀՀ քր. դատ. օրենսգրքի 175 հոդ. համաձայն դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության շրջանակներում, օրենսգրքով նախատեսված առիթների և հիմքերի առկայության դեպքում պարտավոր են հարուցել քր. գործ. իսկ դատարանը նման դեպքերում քր. գործ. հարուցելու միջնորդությամբ պետք է դիմի դատախազին (քր. դատ. օր. 41 հոդ.), որից հրաժարվել են բոլոր վերը նշված իրավասու մարմիները` պարտակելով և թաքցնելով իրենց իսկ կողմից մասնակցությամբ կատարված հանցագործությունները` ՀՀ տարածքների վաճառքը թուրքերին, ցեղասպանությունները, ազգի պետության և իմ նկատմամբ կատարված և շարունակվող ՀՀ քր. դատ. 176 հոդ համաձայն` քր. գործ. հարուցելու առիթներ են`
1. Հանցագործությունների մասին ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց հաղորդումները ուղղված հետաքննության մարմնին, քննիչին, դատախազին, որը առկա է:
2. Հանցագործության մասին լրատվության հաղորդումները, որ ևս առկա է: Հանցագործության հետքերը և հետևանքները հայտնաբերման ուղղված ոչ մի գործողություն չի իրականացվել, հակառակը` խոչնըդոտվել է, քանի որ նշված մարմիններն էին համատեղ ծրագրել իրականացրել և իրականացնում են բողոքում նշված բոլոր հանցագործությունները, ուստի միակ խնդիրը նրանց կայանում է նրանում, որ թաքցնեն իրենց իսկ մասնակցությամբ ծրագրած և իրականացրած հանցագործությունները:
2.4) Քր. դատ. 291 հոդ.
1. Դատարան մուտք եղած գործը դատավորները սահմանված կարգով իրենց վարույթ են ընդունում, որի մասին կայացվում է որոշում:
2. Գործն իր վարույթ ընդունելու պահից 3 օրվա ընթացքում դատարանը պարտավոր է դրա մասին տեղյակ պահել տուժողին …………… նրանց ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթիկ հասցեատիրոջ իրավունքների պարտականությունների պարզաբանմամբ, ներառյալ` միջնորդությունների, դիմումների դատարան ուղարկելու կարգի և ժամկետների մասին պարզաբանում, որոնք ես չեմ ստացել` զրկվելով Սահմանադրությամբ, միջազգային նորմերով ամրագրված իմ իրավունքներից:
2.5) Քր. դատ. 292 հոդ.
Քր. գործն իր վարույթ ընդունմած դատավորը հետազոտում է գործում առկա նյութերը (մինչդեռ ըստ Ձեզ նյութեր չեն տրամադրել) և քր. գործն իր վարույթ ընդունելու պահից 15 օրվա ընթացքում կայացնում է հետևյալ որոշումներից մեկը, որոնք ես չեմ ստացել
1) դատական քննություն նշանակելու մաuին,
2) քրեական գործի վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը
դադարեցնելու մաuին,
3) քրեական գործի վարույթը կաuեցնելու մաuին,
4) գործը մեղադրողին վերադարձնելու մաuին,
5) քրեական գործը լրացուցիչ նախաքննության վերադարձնելու մաuին,
6) գործն ըuտ ընդդատության ուղարկելու մաuին,
7) ինքնաբացարկի մաuին:
2.6) Քր. դատ. 293
1. Դատարանը որոշում է կայացնում դատական քննության նշանակելու մասին, եթե քր. գործի նյութերում բացակայում են վարույթը կարճելու մասին հանգամանքները, ինչպես նաև մինչդատական վարույթը կատարված է առանց քրեադատավարական օրենքի էական խախտումների, մինչդեռ առկա են օրենքի էական խախտումներ:
2. Դատական քննություն նշանակելու մասին որոշման մեջ պետք է բովանդակվեն մեղադրյալի մասին նշած քր. օրենքը, որոնք ի սպառ բացակայում են:
2.7) ՀՀ քր. դատ. 6-րդ հոդ.
Քր. դատավարության օրենսգրքում տեղ գտած հիմնական հասկացությունները
1. Նյութեր` փաստաթղթերը և այլ առարկաներ, որոնք գործի բաղկացուցիչ մասն են կամ ներկայացված են գործին կցելու համար, հաղորդումները, ինչպես նաև փաստաթղթեր և այլ առարկաները, որոնք կարող են նպաստել գործով վարույթի ընթացքում նշանակություն ունեցող հանգամանքերի բացահայտելուն:
2.11) Խախտված են նաև ՀՀ քր դատ.100 հոդ. – 127 հոդ-ները:
Քր. դատ. 107.հոդ. ապացուցման ենթակա հանգամանքը միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում.
1. Դեպքը և հանգամանքները, (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն)
2. Կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին
3. Հանցագործության քր. օր. նախատեսված հանգամանքները
4. Անձի մեղավորության քր. օր. չթույլատրված արարքը կատարելու
քր. դատ. 124 հոդ. ապացուցում
1. Ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է
2.12) Ապացույցները հավաքվում են հետաքննության, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում սույն օրենսգրքով նախատեսված քննչական և դատական գործողությունների կատարման ճանապարհով: Մինչդեռ ոչ մի գործողություն չեն կատարել նշված մարմինները, հակառակը թաքցրել և պարտակել են:
2.13) Քր. դատ. 126 հոդ. Ապացույցների ստուգումը.
գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: Ո±ւր են ապացույցները
2.14) քր. դատ. 127 հոդ. ապացույցների գնահատումը.
1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից.
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ, մինչդեռ ոչ մի ապացույց, հիմնավորում չի ներկայացված:
3. Այս ամենը փաստում է, որ նշված հանցագործությունները կազմակերպվել և ի կատար է ածվել և ածվում ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած 1991թ-ից ՀՀ նախագահներ` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի (Լենդրոշ Խալիլյան ), Ռոբերտ Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի, գլխավորությամբ և իրենց վարչակազմերի ղեկավարների և աշխատակիցների մասնակցությամբ, ինչն էլ բողոքում ներկայացված է, ապացուցվում է:
4. Ոչ մի համակարգ չի հերքել իմ ներկայացրած փաստերը, սակայն օրենքի սահմանված կարգով ոչ մի որոշում չի կայացվել, և ես չեմ ստացել:
5. ՀՀ քր. դատ. 181 հոդ.
Հանցագործության մասին տեղեկություն ստանալու յուրաքանչյուր դեպքում ընդունվում են հետևյալ որոշումներից մեկը՝
1. Քր. գործ հարուցելու մասին
2. Քր. գործ հարուցելը մերժելու մասին
3. Հաղորդումն ըստ ենթակայության հանձնելու մասին:
Ուստի, ՀՀ քր դատ օր-ի 290 հոդ. 2,3,4,5 կետերի համաձայն, այն է՝ տուժողի, պաշտպանի, քր դատավարության մասնակիցների, այլ անձիք իրավունք ունեն դատարան բողոքարկել հանցագործությունների վերաբերյալ հաղորդումները ընդունելուց, քր. գործ հարուցելուց, քննիչի, դատախազի հրաժարվելը, ինչպես նաև քր. գործ կասեցնելու, կարճելու… մասին որոշումները սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում :
1.11) Դատարանից պահանջել էի՝
Միջնորդել դատախազությանը քր. գործ, հարուցել բոլոր նախկին և այժմյա ՀՀ նախագահներ (Լենդրոշ Խալիլյանի) Լ. Տեր-Պետրոսյանի, Ռ. Քոչարյանի, Ա. Աարգսյանի, մասնակից հանցակից կազմակերպիչ դրդող հրահրող իրականացնող ոստիկանության դատախազության դատավորների նրանց ղեկավարների նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 41-4-րդ, 119, 299, 300, 304, 305, 308, 309, 314, 332, 333, 334, 335, 336, 338, 341, 345, 348, 349, 352, 375, 389, 392, 393, 394, 395 հոդվածներով: Խախտված են սահմանադրության 1, 2, 3, 5, 6, 8, 14,14.1,17, 18, 19, 20, 21 հոդվածները, Եվրոկոնվենցիայի և միջազգային մի շարք նորմեր, բանաձևեր, կոնվենցիաներ:
1.12) Ինձ, Հայ Ազգին ճանաչել տուժող ՀՀ քր. դատ.օր. 58-60 հոդ., հարուցել քաղ. հայց իմ և Հայ Ազգի նյութական, բարոյական վնասները հատուցելու և բավարարելու համար, ՀՀ քր. դատ. 154-164 հոդ.:
Դատարանը հրաժարվեց արդարադատություն իրականացնելուց, որն անթույլատրելի է, հանցակցեց հանցագործներին, պարտակեց և թաքցրեց բոլոր կատարված հանցագործությունները:
1. Որոշման մեջ ի սպառ բացակայում են դրա նկարագրական պատճառաբանական մասերը
2. Անդրադառնանք այն հատվածին, որ դատավոր կոչեցյալը` Պապոյանը, ցուցաբերելով իր կամ անգրագետ լինելու փաստը, ցիտում է ՀՀ քր. դատ. 185 հոդ. հիմնավորում է, որ
1. Քրեական գործ. հարուցելու առիթն անօրինական լինելու, կամ հիմքերի բացակայություն դեպքում դատախազը, հետաքննության մարմինը, քննիչը որոշում են կայացնում քր. գործը հարուցելը մերժելու մասին:
Այսինքն` եթե առիթը անօրինական է, և հիմքերը բացակայում են, իհարկե, դատախազը …. պետք է որոշում կայացնեն քր. գործ. հարուցելը մերժելու մասին:
Սակայն ամբողջ խնդիրը անգրագետ դատավորի նաև դատախազության ԱԱԾ, ՀՔԾ մարմինների կայանում է նրանում, որ ոչ մի համակարգ, դատախազություն, ԱԱԾ, ՀՔԾ, ԱԽՔ քարտուղար Ա.Բաղդասարյանը չի հերքել, չի մերժել իմ ներկայացրած հանցագործությունների մասին փաստերը, քանի որ մերժման դեպքում դատախազը և նշված մարմինները պարտավոր էին պատճառաբանված որոշում կայացնել` հերքելով անհերքելին: Ուստի, միակ ելքը որ դատախազությունը, ԱԱԾ-ն, ՀՔԾ–ն գտել են իրենց պապաններին թուրք-ջհուդամասոնական գործակալներ (Լենդրոշ Խալիլյան) Լևոնի, Ռոբին, Սերժին փրկելու, դա այն էր, որ ամրագրված էր գրություններով: Ներկայացնում եմ 24-85/1-10 11 նոյեմբերի 2010թ….:
ՀՀ գլխավոր դատախազին հասցեագրած 27.10.10թ., սակայն Ձեր կողմից 21.10.10թ. թվագրված դիմումի կապակցությամբ հայտնում եմ, որ Ձեր նույնաբովանդակ դիմումներին 11.08.10թ. 05.11.10թ. տրվել են պարզաբանումներ;
Ձեր պահանջը բոլոր միջազգային և ՀՀ պատկան մարմինների կողմից Ձեր ղեկավարած <<Քաշաթաղ>> կազմակերպության անունից ներկայացված փաստերը Ղարաբաղի ազատագրված տարածքները Ղարսի, Մոսկվայի պայմանագրերով ամրագրված հայկական տարածքների վաճառքը թուրքեին և ցեղասպանություններիը, Բաքու, Սումգայթի, 1915թ., գեոֆիզիկական զենքի փորձարկում, 1988թ. Սպիտակ քաղաքի պայթյուն և այլ բնույթի փաստերը ճանաչելու վերաբերյալ հետևությունները, որոնք Դուք կատարել եք Ձեր կողմից ներկայացրած դիմումում կրկին անգամ պարզաբանում եմ, որ դրանք չեն կարող քննության առարկա դառնալ, քանի որ այն դուրս է դատախազի լիազորությունենրի շրջանակներից:
իսկ ՀՀ ԱԱԾ-ն իր 29.10.2010թ. N11/668 գրությամբ ՀՀ ԱԱԾ պայմանագրային իրավական վարչության պետ Ա. Ավետիսյանը գրում է, որ ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ ԱԱԾ տնօրենին հասցեագրված Ձեր 21.10.2010թ բողոքում բարձրացված հարցերի լուծումը ՀՀ Ազգային ՀՀ ԱԱԾ ծառայության իրավասությունների մեջ չի մտնում:
Ուստի, մեկնաբանել քր. դատ. 185 հոդ. այն դեպքում, երբ քր. գործ. հարուցելը մերժելու մասին որոշում չի կայացվել, արդեն իսկ հիմք է դատարանին ՀՀ քր. դատ. 290 հոդ.-ի 5-րդ մասի համաձայն` ճանաչելով իմ իրավունքների խախտումը և վարույթ իրականացնող մարմինների` դատախազություն, ՀՔԾ, ԱԱԾ, նրանց ղեկավարների հանցավոր գործողությունը կամ անգործությունը որոշում է կայացնում պարտավորեցնել նշված մարմիններին իրեն պարտականությունների մասին և ընթացք տալ իմ բողոքին:
Ինչ վերաբերվում է այն հատվածին, որ դատավոր կոչեցյալը պատճառաբանում է, որ բողոքը մերժվել է այն պատճառով, որ օրենքով սահմանված ժամկետը խախտվել է, ապա ներկայացնում են անդորրագրերը, կից բողոքները` ուղղված դատախազությանը,ՀՔԾ-ին, ԱԱԾ-ին, և ԱԽՔ քարտուղար Ա. Բաղդասարյանին, որոնք էլ իրենց հանցավոր գործունեությամբ կամ անգործությամբ պարզապես թաքցրել, պարտակել են կատարված և կատարվող Հայ Ազգի, ՀՀ Պետության դեմ բողոքում նշված միջ. և պետական հանցագործությունները: Այս ամենը հիմքերով փաստվեց, որ (Լենդրոշ Խալիլյան) Լևոնի, Ռոբին, Սերժին, Ա. Բաղդասարյանը բոլոր համակարգերի ղեկավարները դատարանները ԱԺ Կառավարության հանդիսանում են թուրք-ջհուդամասոնական գործակալներ և նրանց նկատմամբ պետք է հարուցվի քր. գործեր:
Դատավորը միտումնավոր որոշումն ինձ ուղարկել է ժամկետների խախտմամբ, ինչպես նաև որոշումը ես պետք է ստանալու պահից 10 օրվա ընթացքում բողոքարկեի, այլ ոչ թե հրապարակման պահից 10 օրվա ընթացքում:
Բարձրացնել դատավոր Պապոյանի պատասխանատվության հարցը:
Որոշումը ստացել եմ 27.06.2012թ.
Իմ բազմաթիվ միջնորդությունները մնացել են արհամարհված, դատավոր կոչեցյալը անգամ չգիտի, որ միջնորդությունների վերաբերյալ որոշումը կայացվում է ըստ քր. դատ. 331 հոդ., այլ ոչ թե 313 հոդ. համաձայն:
Հատուկ մաս.
Քր. գործի հարուցման փուլ հասկացությունը անգրագետների կամ կենդանական աշխարհում հայտնի կենդանակերպերի, կամ ծախված կաշառված թուրքական գործակալների համար:
Քր. գործի հարուցման փուլը քր. դատավարության առաջին փուլն է: Այս փուլում է որոշվում քր. գործի վարույթը սկսելու, կամ չսկսելու հարցը: Այն ոչ միայն առաջին, այլև պարտադիր փուլ է, քանի որ ոչ մի քր. գործ. չի կարող սկսվել առանց այդ փուլի, մինչև քր. գործ. հարուցելու մասին որոշում ընդունելը դրան նախորդում են օրենսդրությամբ սահմանված մի շարք գործողություններ: Դրանք են`
4. Հանցագործությունների մասին իրավասու պաշտոնատար անձանց (մարմինների) կողմից հայտարարություններ ընդունելը:
5. Հանցագործության բացահայտմանն ուղղված միջոցառումների ձեռնարկումը, որը ոչ ոք պատկան իրավասու մարմին` դատախազության ԱԱԾ, չեն կատարել, քանի որ նրանք բոլորն էլ մասնակից, հանցակից են և ղեկավարվում են իրենց թուրք-գործակալ ղեկավարաների կողմից, ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած Լևոնի, Ռոբի, Սերժի և նրանց վարչակարգերի գլխավորությամբ` ՀՀ Գլխ. դատախազ, ԱԱԾ տնօրեն, ոստիկանապետ, դատարաններ:
6. Հանցագործության վերաբերյալ ստացված տվյալների ստուգումը և այլն:
1.8) Քր. դատավարության բոլոր փուլերում ընդհանուր և անմիջական խնդիրների լուծման պարտականությունը օրենքով դրված են դատախազի, քննիչի, հետաքննության մարմի, դատարանի վրա, այլ ոչ թե իմ:
1.9) ՀՀ քր. դատ. օրենսգրքի 175 հոդ. համաձայն դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության շրջանակներում, օրենսգրքով նախատեսված առիթների և հիմքերի առկայության դեպքում պարտավոր են հարուցել քր. գործ. իսկ դատարանը նման դեպքերում քր. գործ. հարուցելու միջնորդությամբ պետք է դիմի դատախազին (քր. դատ. օր. 41 հոդ.), որից հրաժարվել են բոլոր վերը նշված իրավասու մարմիները` պարտակելով և թաքցնելով իրենց իսկ կողմից մասնակցությամբ կատարված հանցագործությունները` ՀՀ տարածքների վաճառքը թուրքերին, ցեղասպանությունները, ազգի պետության և իմ նկատմամբ կատարված և շարունակվող ՀՀ քր. դատ. 176 հոդ համաձայն` քր. գործ. հարուցելու առիթներ են`
3. Հանցագործությունների մասին ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց հաղորդումները ուղղված հետաքննության մարմնին, քննիչին, դատախազին, որը առկա է:
Հանցագործության մասին լրատվության հաղորդումները, որ ևս առկա է: Հանցագործության հետքերը և հետևանքները հայտնաբերման ուղղված ոչ մի գործողություն չի իրականացվել, հակառակը` խոչնըդոտվել է, քանի որ նշված մարմիններն էին համատեղ ծրագրել իրականացրել և իրականացնում են բողոքում նշված բոլոր հանցագործությունները, ուստի միակ խնդիրը նրանց կայանում է նրանում, որ թաքցնեն իրենց իսկ մասնակցությամբ ծրագրած և իրականացրած հանցագործությունները:
Ինչ վերաբերվում է քր. դատ 290 հոդ. 4 մասի, անգամ եթե վարույթ իրականացնող մարմնի ներկայությունը պարտադիր չի, ապա վարույթ իրականացնող մարմինը պարտավոր է դատարան ներկայացնել բողոքի վերաբերյալ նյութեր, որը ի սպառ գործում բացակայում են և ինձ հրաժարվեցին տալ գործում առկա բոլոր նյութերի պատճենները, իմ բազմաթիվ պահանջներից հետո: Ուստի, զարմանալի է, եթե գործում չկան նյութեր, ապա դատավոր կոչեցյալը ի±նչ հիմքերով, ինչի± հիման վրա է գործը վարույթ ընդունել, դատաքննություն նշանակել, ինչպես նաև վերջնական որոշում կայացրել, քանի որ դատարանը նյութերի քննության արդյունքում է եզրակացություն անում և համադրելով ստացված փաստերը ՀՀ քր. դատ. 100-127 հոդ., նոր միայն հաստատվում են քր. դատ. 107 հոդ. մասերով ամրագրված:
Խախտված են ընթացակարգը, պետք է որոշում կայացվեր
1. Վարույթ ընդունելու մասին
2. Դատաքննություն նշանակելուն մասին
3. Վերջնական որոշումը
2.7) ՀՀ քր. դատ. 6-րդ հոդ.
Քր. դատավարության օրենսգրքում տեղ գտած հիմնական հասկացությունները
2. Նյութեր` փաստաթղթերը և այլ առարկաներ, որոնք գործի բաղկացուցիչ մասն են կամ ներկայացված են գործին կցելու համար, հաղորդումները, ինչպես նաև փաստաթղթեր և այլ առարկաները, որոնք կարող են նպաստել գործով վարույթի ընթացքում նշանակություն ունեցող հանգամանքերի բացահայտելուն:
2.11) Խախտված են նաև ՀՀ քր դատ.100 հոդ. – 127 հոդ-ները:
Քր. դատ. 107.հոդ. ապացուցման ենթակա հանգամանքը միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում.
5. Դեպքը և հանգամանքները, (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն)
6. Կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին
7. Հանցագործության քր. օր. նախատեսված հանգամանքները
8. Անձի մեղավորության քր. օր. չթույլատրված արարքը կատարելու
քր. դատ. 124 հոդ. ապացուցում
2. Ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է
2.12) Ապացույցները հավաքվում են հետաքննության, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում սույն օրենսգրքով նախատեսված քննչական և դատական գործողությունների կատարման ճանապարհով: Մինչդեռ ոչ մի գործողություն չեն կատարել նշված մարմինները, հակառակը թաքցրել և պարտակել են:
2.13) Քր. դատ. 126 հոդ. Ապացույցների ստուգումը.
գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: Ո±ւր են ապացույցները
2.14) քր. դատ. 127 հոդ. ապացույցների գնահատումը.
6. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից.
7. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ, մինչդեռ ոչ մի ապացույց, հիմնավորում չի ներկայացված:
8. Այս ամենը փաստում է, որ նշված հանցագործությունները կազմակերպվել և ի կատար է ածվել և ածվում ՀՀ իշխանությունը բռնազավթած 1991թ-ից ՀՀ նախագահներ` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի (Լենդրոշ Խալիլյան ), Ռոբերտ Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի, գլխավորությամբ և իրենց վարչակազմերի ղեկավարների և աշխատակիցների մասնակցությամբ, ինչն էլ բողոքում ներկայացված է, ապացուցվում է:
9. Ոչ մի համակարգ չի հերքել իմ ներկայացրած փաստերը, սակայն օրենքի սահմանված կարգով ոչ մի որոշում չի կայացվել, և ես չեմ ստացել:
10.ՀՀ քր. դատ. 181 հոդ.
Հանցագործության մասին տեղեկություն ստանալու յուրաքանչյուր դեպքում ընդունվում են հետևյալ որոշումներից մեկը՝
4. Քր. գործ հարուցելու մասին
5. Քր.գործ հարուցելը մերժելու մասին
6. Հաղորդումն ըստ ենթակայության հանձնելու մասին:
1. Եթե նշված համակարգերը դատախազություն, ՀՔԾ, ԱԱԾ լիազորված չեն, իրավասություն չունեն, ապա ովքե±ր են լիազորված և ովքե±ր են իրավասու :
2. Իսկ եթե օրենքով սահմանված պարտադիր գործառույթները նշված համակարգերը, նրանց ղեկավարները հրաժարվում են իրականացնել, ապա այդ դեպքում ու±մ են պետք այդ համակարգերը : Ուրեմն լուժարեք և պատասխանատվության կանչեք :
49-55 հոդվ. նախագահն է նշանակում և վերահսկում նշված համակարգերի ղեկավարներին, նրանց գործունեությունը և եթե դատավոր կոչեցյալը թքած ունի օրենքների Սահմանադրության վրա, ասյինքն` թքում է նաև նախագահի և նախագահի ինստիտուտի վրա, ինչպես նաև Պետության և պետական համակարգերի և հայ Ազգի վրա` քանդելով քայքայելով Պետության պետական համակարգերը :
ՀՀ քր. օր. 304 հոդ. Այն գործողությունը կամ անգործությունը, որը պետությունը թուլացնելու նպատակով ուղղված է պետական մարմինների գործունեության քայքայման…….. բնական աշխատանքին խոչընդոտելու միջոցով:
պատժվում է ազատազրկմամբ 8-ից 15 տարի ժամկետով:
Քր. դատ. 398 հոդ.
1. Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու, կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա:
2. Դատավճիռը պետք է բեկանվի, երբ դատաքննության միակողմանիությունը, կամ ոչ լրիվությունը հետևանք են թույլատրելի ապացույցները գործից սխալմամբ հանելու կամ այն ապացույցների հետազոտման հարցում կողմի միջնորդությունն անհիմն մերժելու համար, որոնք կարող էին նշանակություն ունենալ գործի համար:
10. Դատավճռում իսպառ բացակայում է դրա նկարագրական-պատճառաբանական մասը:
5. Եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ դատարանը կատարում է դատական քննություն` միջոցներ ձեռնարկելով վերացնելու թույլ տրված խախտումները, բեկանում է առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները կայացնում է նոր դատավճիռ:
Այս հիմնավորումներով ամրագրված օրենքով դատարանը հրաժարվեց արդարադատություն իրականացնելուց, որը անթույլատրելի է կատարեց ՀՀ քր. օր. արգելված գործողություններ հանցակցեց, թաքցրեց պարտակից, կատարված հանցագործությունները:
Դատարանից պահանջել էի`
Անօրինական ճանաչել ԵԿԴ 0092/11/12 21.06.2012թ. որոշումը և կայացնել նոր դատական ակտ:
Պարտավորեցնել ՀՀ դատախազությանը, ՀՀ Հատուկ Քննչական Ծառայությանը, ՀՀ ԱԱԾ-ին ընթացք տալ իմ բողոքին, հարուցել քր. գործ. ՀՀ իշխանբություն ը բռնազավթած ռեժիմի` Լենդրոշի (Լ.Տ.Պ-ի) Ռ. Քոչարյանի, Ս. Սարգսյանի և իրենց վարչակարգերի ղեկավարների նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 41-4-րդ, 119, 299, 300, 304, 305, 308, 309, 314, 332, 333, 334, 335, 336, 338, 341, 345, 348, 349, 352, 375, 389, 392, 393, 394, 395 հոդվածներով:
Խախտված են սահմանադրության 1, 2, 3, 5, 6, 8, 14,14.1,17, 18, 19, 20, 21 հոդվածները, Եվրոկոնվենցիայի և միջազգային մի շարք նորմեր, բանաձևեր, կոնվենցիաներ:
Ինձ, Հայ ազգին ճանաչել տուժող ՀՀ քր. դատ.օր. 58-60 հոդ., հարուցել քաղ. հայց իմ, Հայ ազգի նյութական, բարոյական վնասները հատուցելու և բավարարելու համար:
ՀՀ քր. դատ. 154-164 հոդ.:
Նշանակել դատահոգեբուժական փորձաքննություն դատավորի նկատմամբ, քանի որ նման տգիտության հիմարություն միայն շեղված հոգեկան խանգարված անձը կարող էր կայացնել, կամ կաշառված, կամ թուրքական գործակալը: Օրենքները ցիտելով ոչ մի ապացույց ոչ մի նյութ որոշման մեջ գոյություն չունի, չի ներկայացված վարույթ իրականացնող մարմնի կողմից,որը ըստ 290 հոդ. 4-րդ մասի պարտադիր էր, և որը կարող էր հիմք հանդիսանար բողոքը մերժելու:
Կից ներկայացնում եմ որոշումը:
1. ՀՀ գլխ. դատախազության գրությունը
2. ՀՀ ԱԱԾ գրությունը
3. ՀՔԾ գրությունը:
Լրացուցիչ կներկայացնեմ հիմնավորումներ վարույթ ընդունելու և դատաքննություն նշանակելու մասին որոշումները ստանալուց անմիջապես հետո:
Սակայն վերաքննիչ դատարանը ոտնահարելով, թքելով թե ներպետական, թե միջազգային նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ նախագահի վրա, կայացներց անօրինական, անգրագետ որոշում :
Ներկայացնում եմ դատավոր Մ. Արղամանյանի անօրինական որոշումը և նրա խախտումները :
Ստացել եմ 27.07.2012թ. գրություն դատավոր Մ. Արղամնանյանից առ այն, որ 2012թ-ի հուլիսի 25-ին ժամը 16:00-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ձեր վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման է ենթարկելու Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.06.2012թ-ի որոշման օրինականության և հիմնմավորվածության հարցը, որով Ձեր կողմից ներկայացված բողոքը մերժվել է:
Աբսուրդ է հասնում 25.07.2012թ-ին նշանակված է դատաքննություն ծանուցումը գալիս է 27.07.2012թ.:
1. Խախտված է ընթացակարգը
2. Վարույթ ընդունելու մասին որոշում չեմ ստացել
3. Դատաքննություն նշանակելու մասին որոշում չեմ ստացել
4. Ինչ վերաբերվում է ծանուցմանը, ապա քր. դատ. 291 հոդվածի համաձայն
1. Դատարան մուտք եղած գործը դատավորները սահմանված կարգով իրենց վարույթ են ընդունել, որի մասին կայացվում է որոշում:
2. Գործն իր վարույթ ընդունելու պահից 3 օրվա ընթացքում դատարանը պարտավոր է դրա մասին տեղյակ պահել տուժողին …
5. Քր. դատ. 388 հոդ. Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ստացված գործերի քննությունը վերաքննիչ դատարանն սկսում է վերաքննիչ բողոքը ստանալու օրվանից ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում, սակայն ոչ շուտ, քան 10 օր դատավճռի բողոքարկման ժամկետն անցնելու օրվանից:
6. Հարգելի պատճառների առկայության դեպքում գործը քննող դատարանի որոշմամբ այդ ժամկետը կարող է երկարաձգվել, բայց ոչ ավել, քան 10 օրով:
7. Օրենքի չիմացությունը չի ազատում պատասխանատվությունից, սակայն հարց է ծագում, իսկ եթե դատավորը օրենք չգիտի, այդ դեպքում ի±նչ է անում դատարանում:
8. Իսկ եթե գիտի, թե ինչ է անում, այդ դեպքում միտումնավոր է անում, ի±նչ շահ ունի, որ հրաժարվում է արդարադատություն իրականացնելուց, որն անթույլատրելի է չարաշահելով իր պաշտոնական դիրքը ՀՀ քր. օր-ի 308, 309 հոդ.,. ՀՀ քր. օր. 304 հոդ., այն գործողությունը կամ անգործությունը, որը տանում է համակարգերի քայքայմանը, վերացմանը, դա պետության դեմ կատարված հանցագործություններից է: Պարտակում է, հանցակցում է միջազգային պետական հանցագործներին: Այսինքն, ՀՀ քր. օր. 299 հոդվածով ամրագրված կատարում են պետական դավաճանություն:
Դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակել դատավոր Մ. Արղամանյանի նկատմամբ, ինչպես նաև միջնորդել ՀՀ դատախազությանը, հարուցել քր. գործ դատավոր Մ. Արղամանյանի նկատմամբ:
Մի անձ, եթե կարդում է օրենքը և չի հասկանում, չի կարողանում մեկնաբանել և ճիշտ կատարել օրենքով սահմանված օրենքի պահանջները, ապա տվյալ անձը կամ հոգեկան խանգարվածություն ունի, կամ անգրագետ է, կամ շահագրգռված անձ, որը տվյալ գործընթացքում մասնակից հանցակից է բոլոր բողոքում նշված հանցագործություններին:
Կից ներկայացնում եմ գրությունը:
1. Վերաքննիչ, առաջին ատյանի դատարանը օրենքով սահմանված միտումնավոր ոչ մի նյութ ինձ չեն տրամադրել
2. ոչ մի որոշում չեմ ստացել
2.1 վարույթ ընդունելու մասին
2.2 դատաքննություն նշանակելու մասին
3. իմ բացարկի միջնորդություններին ներկայացրած հիվանդ դատավորի Մ. Արղամանյանին դատախազ Ս. Հարությունյանին ոչ մի որոշում չեմ ստացել
3.1 Իմ միջնորդություններին ոչ մի որոշում չեմ ստացել
3.2 պատասխանող կողմերից ոչ մեկը չի ներկայացել ՀՀ ԱԱԾ, ՀՔԾ, ՀՀ Գլխ. դատախազություն, ՀՀ նախագահներ Լ. Տեր-Պետրոսյան (Խալիլյան Լենդրոշ), Ռ Քոչարյան, Ս. Սարգսյան
3.3 խախտված են ժամկետները, դատավարության ընթացակարգը բոլոր միջ. և ներպետական նորմերը:
Անդրադառնանք հոգեկան խանգարված դատավոր Մ. Արղամանյանին իր կողմից անգրագիտորեն ներկայացված որոշմանը` 1) Լսելով դատախազի առարկությունները բողոքի դեմ, ուսումնասիրելով դատական վարույթի նյութերը,
1.1 Եթե լսել է դատախազի առարկությունները, ապա հիվանդ դատավորը պարտավոր է դրանք ներկայացնել, եթե բողոքում դրանք ներկայացված չեն, ուրեմն գոյություն չունի, ուստի առարկություն էլ չկա
1.2 եթե հիվանդը ուսումնասիրել է դատական վարույթի նյութերը, ուրեմն
1.3 վարույթ ընդունելու մասին որոշում պետք է կայացնի և ինձ հանձնի, որը չի կատարվել և ինձ չի հանձնված
1.4 որից հետո օրենքով դատաքննություն նշանակելու մասին պարտավոր է որոշում կայացնել և ինձ ուղարկել, որը չի կատարված
1.5 ինչ վերաբերվում է նյութերին, ապա ըստ քր. դատ. 290 հոդ. 4 մասի վարույթ իրականացնող մարմինը պարտավոր է դատարան ներկայացնել գործի վերաբերյալ նյութերը, իսկ դատավորը պարտավոր է, եթե գործում առկա են իրոք նյութեր, նա ինձ պետք է տրամադրեր դրանց պատճեները և ներկայացներ իր որոշման մեջ, որոնց վրա հղում անելով մերժեր կամ բավարարեր բողոքը, իսկ եթե չի ներկայացրել, ուրեմն գոյություն չունի:
1.6 Ինչ վերաբերվում է այն հատվածին, որ ներկայացնում է հիվանդը, որ ՀՀ քր. դատ. 185 հոդ. 3-րդ մասի համաձայն քր. գործ հարուցելը մերժելու մասին որոշումը կարող է բողոքարկվել…
1.7 ապա այստեղ հիվանդը ճիշտ կարդացել է օրենքը, սակայն տառապելով հոգեկան խանգարումով և շիզոֆրենիայով իր հիվանդ դատախազի հետ չի հասկացել օրենքի էությունը, դրույթը:
1.8 առաջինը ըստ օրենքի նախաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարտավոր են կիրառել օրենքը
1.9 քանի որ օրենքով սահմանված է որոշում կայացնել, այլ ոչ թե բառադի խոսել կամ գրություններ ներկայացնել: Ներկայացնում եմ գրությունները` ՀՀ Հատուկ Քննչական ծառայության պետ Ա. Գ. Միրզոյան 10.05.2012թ N18/108մ/դ-12:
ՀՀ Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարուհի Ա.Վ. Բաղդասարյանին:
Ձեր քննարկմանն եմ ուղարկում ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությանը հասցեագրված ՙՔաշաթաղ՚ հ/կ նախագահի դիմում-բողոքը, որում արծարծվում է պետական անվտանգությանը, տերիտորիալ ամբողջականությանը և միջպետական հարաբերություններին վերաբերող հարցեր:
Առդիր ՙ10՚ թերթ, Ա.Գ. Միրզոյան:
ՀՀ Գլխ. դատախազություն, 11.11.2010թ. N ԻԿ-85/1-10:
ՀՀ գլխավոր դատախազին հասցեագրած 27.10.10թ., սակայն Ձեր կողմից 21.10.10թ. թվագրված դիմումի կապակցությամբ հայտնում եմ, որ Ձեր նույնաբովանդակ դիմումներին 11.08.10թ. 05.11.10թ., տրվել են պարզաբանումներ։
Ձեր պահանջը բոլոր միջազգային և ՀՀ պատկան մարմինների կողմից Ձեր ղեկավարած «Քաշաթաղե կազմակերպության անունից ներկայացված փաստերը Ղարաբաղի ազատագրված տարածքները Ղարսի, Մոսկվայի պայմանագրերով ամրագրված հայկական տարածքների վաճառքը թուրքերին և ցեղասպանությունները, Բաքու, Սումգայիթ, 1915թ., գեոֆիզիկական զենքի վտրձարկում, 1988թ. Սպիտակ քաղաքի պայթյուն և այլ բնույթի փաստերը ճանաչելու վերաբերյալ հետևությունները, որոնք Դուք կատարել եք Ձեր կողմից ներկայացրած դիմումում, կրկին անգամ պարզաբանում եմ, որ դրանք չեն կարող քննության առարկա դառնալ, քանի որ այն դուրս է դատախազի լիազորությունների շրջանակներից:
Քաղաքացիների ընդունելության և դիմումների քննարկման բաժնի պետ արդարադատության առաջին դասի խորհրդական` Ժ. Կոտիկյան:
ՀՀ Ազգային անվտանգության ծառայություն, 29.10.2010թ. N11/668
Հարգելի պարոն Սիմոնյան
ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահին, ՀՀ Գլխավոր դատախազին, ՀՀ ԱԱԾ տնօրենին հասցեագրված Ձեր 21.10.2010թ. բողոքում բարձրացված հարցերի լուծումը ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության իրավասությունների մեջ չի մտնում:
Եթե չի մտնում Ձեր իրավասությունների մեջ, ապա ում լիազորությունների և իրավասությունների մեջ է մտնում: Այսինքն նշված համակարգերը հրաժարվում են իրենց օրենքով սահմանված պարտականություններից: Այսինքն, իրենց գործունեությամբ կամ անգործությամբ քանդում, քայքայում են պետական համակարգերը, ՀՀ պետությունը: Սա պետության դեմ կատարված հանցագործությունների շարքին է վերաբերում` պետական դավաճանություն, վնասարարություններ:
ՀՀ դատախազությունը, ՀՀ ԱԱԾ, ՀՀ ՀՔԾ, ՀՀ դատարանները բախտագուշակ չեն, ոչ էլ խորհրդատվական գրասենյակ: Եթե տվյալ համակարգերը գործում են պետության դեմ, ապա բոլորին իրենց ղեկավարություններով պետք է պատասխանատվության կանչել: Իսկ եթե տվյալ համակարգերը չեն գործում և ցանկություն չունեն գործել, ապա տվյալ դեպքում լուծարեք:
2.0 քր. դատ. 181 հոդ.
Հանցագործության մասին տեղեկություն ստանալու յուրաքանչյուր դեպքում ընդունվում են հետևյալ որոշումներից մեկը
1. քր. գործ հարուցելու մասին
2. քր. գործ հարուցելը մերժելու մասին
3. Հաղորդումն ըստ ենթակայության ուղարկելու մասին
Նշված որոշումները չեմ ստացել, որը սահմանված է օրենքով և ոչ մի քրեական գործ չի հարուցվել և չի մերժվել, քանի որ մերժման դեպքում պարտավոր էին ինձ տալ որոշումը: Մերժման դեպքում կայացվում էր որոշում, և ես իրոք կուղղորդվեի քր. դատ. 185 հոդ., որը նախատեսված է օրենքով, որի վերաբերյալ հիվանդ դատավորը նշել է իր դատական ակտում: Այդ հանգամանքը պետք է հիմք հանդիսանար բողոքը բավարարելու, քանի որ ըստ նրա, պետք է կայացվեր որոշում քր. գործ հարուցելը մերժելու մասին, որը ըստ քր. դատ. 185 հոդվածի իմ կողմից կբողոքարկվեր:
Հիվանդ դատավորի կողմից դատական ակտի մեջ պետք է ներկայացվեր քր. գործ հարուցելը մերժելու մասին որոշումը, իսկ եթե չկա, ուրեմն գոյություն չունի:
2.2 ինչը հիմնավորում է նշված անձերի դատավորի, դատախազի, ինչպես նաև ամբողջ համակարգերի հիվանդ լինելու փաստի մեջ:
2.3 Որոնց վերաբերյալ էլ, այսինքն դատախազի, քննիչի ապօրինի անօրինական գործողություններն էլ բողոքարկված են, որի հիմքերով էլ դատարանը պարտավոր էր բավարարել բողոքը: Այսինքն, միջնորդել դատախազությանը, որ ընթացք տա իմ բողոքին և միջազգային պետական հանցագործներ` Լևոն Տեր-Պետրոսյանին (Խալիլյան Լենդրոշ), Ռոբերտ Քոչարյանին, Սերժ Սարգսյանին, և բոլոր ղեկավար պատասխանատու մարմինների նկատմամբ քր. գործեր հարուցեր, այլ ոչ գրությամբ պատասխաներ, որ դա իմ լիազորությունների մեջ չի մտնում:
2.4 Բա եթե ձեր լիազորությունների մեջ չի մտնում, ապա ու±մ լիազորությունների մեջ է մտնում:
2.5 այդ դեպքում ում եք պետք նշված համակարգեր ԱԱԾ դատախազություն, դատարաններ, ԱԺ, Կառավարություն և այլն ժողովրդի արյունը ծծելու համար ե±ք:
2.6 ինչ վերաբերվում է հիվանդի այն մեկնաբանությանը, որ քր. դատ. 174 հոդ. 1-ին մասի համաձայն` ժամկետն անցնելուց հետո կատարված դատավարական գործողությունները համարվում են անվավեր, եթե ժամկետը չի վերականգնվել, ապա
2.7 նա նորից ապացուցում է իր շիզոֆրենիայով և հոգեկան խանգարված լինելու փաստը, քանի որ դատարանին ներկայացված 3 անդորագրերը 3 բողոքների հետ ուղղված ՀՀ Գլխ. դատախազին, ՀՀ ԱԱԾ-ին, ՀՀ ՀՔԾ-ին, որոնք փաստում են, որ ժամկետները չեն խախտված, բողոքարկված են:
2.8 նույն 174 հոդ. 2-րդ մասով հստակեցվում է, որ բաց թողնված ժամկետի վերականգնման համար շահագրգիռ անձը դիմում է վարույթ իրականացնող մարմնին, որը առկա է 3 բողոքները: Այն որոշման կատարումը, որը բողոքարկված և սահմանված ժամկետի բաց թողումով: Այսինքն, նորից օրենքը մատնանշում է որոշման առկայությունը, և պարտադիր կայացման և նրա ընթացակարգային բողոքարկման պրոցեսի մասին, այնինչ ոչ մի որոշում չի կայացվել և ես չեմ ստացել ոչ էլ այդ որոշումները ներկայացված են դատական ակտում, այսինքն դատարանի որոշման մեջ:
2.9 Այսինքն օրենքը պահանջում է և պարտադիր է համարում ըստ ներկայացվածի, որ նախաքննության մարմինները պարտավոր էին կայացնել որոշումներից մեկը
1. քր. գործ հարուցելու մասին
2. քր. գործ հարուցելը մերժելու մասին
3. հաղորդումը ըստ ենթակայության ուղարկելու մասին
3.1 բոլոր համակարգերի` ԱԺ, Կառավարության ղեկավարները, դատախազություն, դատարանները, ԱԱԾ, ՀՔԾ և այլն կամ անգրագետ են, սակայն օրենք չիմանալը չի ազատում պատասխանատվությունից: Կամ հոգեկան հիվանդ են, կամ էլ թուրք-ջհադմանական գործակալների գործակալ, որն էլ ապացուցվում է:
Ամենասարսափելին այն է, որ այդ համակարգերի հիվանդները չեն հասկանում, որ իրենց պապային են մերկացնում ՀՀ նախագահին, քանի որ ըստ սահմանադրության 49հ. 55 հոդ. նախագահն է պետության գլուխը, նա է հետևում սահմանադրության պահպանմանը, ապահովում օրենսդիր գործադիր և դատական իշխանությունների գործունեությունը: Նա է ՀՀ անկախության տարածքային ամբողջականության ու անվտանգության երաշխավորը, նա է նշանակում պաշտոնները:
Ուստի, եթե իր նշանակված պաշտոնյաները հոգեկան հիվանդներ են, անգրագետ անձեր, ուրեմն նա էլ է հիվանդ ու անգրագետ: Ուստի, եթե նախագահը գրագետ է ազգային պետականամեդ է , ապա շտապ կարգով բոլոր համակարգերի հիվանդներին պարտավոր է ազատել պաշտոններից, իսկ բոլոր հանցագործներին պատասխանատվության կանչել, քանի որ դա մեր պետության անվտանգության տարածքային ամբողջականության, անկախության երաշխավորն է: Սպասենք, տեսնենք, թե նա ով է: Ըստ որի պետք է ոչ միայն Հայ Ազգը սկսի ազգային ազատագրական պայքարը, այլ նաև միջազգային կառույցները, 3-րդ պետությունները նրանց ղեկավարները, քանի որ եթե նրանք ընդունում են, տեղ են տալիս հիվանդ անձի, ուրեմն նրանք էլ են հիվանդ:
Գործողությունների վերջնական արդյունքն է, որ տալիս է հիմք վերջնական վճիռ-որոշում կայացնելու: Ուստի, եթե գործողությունները կատարվել են օրենքից դուրս, ապա որոշումը արդեն իսկ անօրեն է, քանի որ հիմքում ընկած են անօրեն, ապօրինի գործողություններ: Ուստի ցանկացած որոշում վճիռ պայմանագիր, եթե կայացվել է ապօրինի, անօրինական գործողությունների հիման վրա, ապա այդ որոշումը, վճիռը, պայմանագիրը անօրինական է, ապօրինի անորեն առոչինչ:
Դատարանից պահանջում եմ
ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել ստորադաս դատարանի դատական ակտը՝ Հ-ԵԿԴ/0092/11/12 08.08.2012թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումը:
Կից ներկայացնում եմ
1. վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճեն
2. 3 անդորագրերի և բողոքների պատճեները ուղղված ՀՀ Գլխ. դատախազին, ՀՀ ԱԱԾ-ին, ՀՀ ՀՔԾ-ին
3. Գրությունները ՀՀ Գլխ. դատախազի, ՀՀ ԱԱԾ-ի, ՀՀ ՀՔԾ-ի

<<Քաշաթաղ>> ՀԿ նախագահ Ռոբերտ Սիմոնյան
29.08.2012թ.

…Կմնանք անանուն, անազգ, անհայրենիք

 Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովում լավ տղա* չկա: Լավ տղան թույլ չի տա, որ իրեն համարակալեն: Լավ տղան թույլ չի տա, որ գոմիկների մասին օրենքը մտնի ուժի մեջ, որ նրանց իրավունքները պաշտպանեն։ Սահմանադրական դատարանը հակասահմանադրական ճանաչեց սոցիալական քարտերի պարտադրումը, սակայն ֆինանսական ցանկացած գործարք կատարվում է միայն սոցքարտի առկայության դեպքում, այսինքն, պարտադրվում է՝ խախտելով Հայաստանի քաղաքացու` նաև միջազգային նորմերով ամրագրված իրավունքները։ Վաղը, եթե անձնագրերը վերացվեն, ապա Հայաստանի քաղաքացին դառնում է համարակալած անասունի պես մի բան, քանի որ սոցքարտում չկա ո’չ անուն, ո’չ ազգանուն, ոչ էլ` հայրանուն, պատկանելություն: Ավելին »

Իմանանք ով` ով է

ՀՀ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանին

պատասխանողներ` ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն

ՀՀ գլխ. դատախազ` Ա. Հովսեփյան,

ՀՀ դատախազություն

ՀՀ ԱԱԾ տնօրեն

<<Քաշաթաղ>> հկ նախագահ` Ռոբերտ Սիմոնյանից

Հասցե` Երևան, Ագաթանգեղոսի 7 շ., բն. 124 հեռ. 091 98 61 07

Բողոք

1. 07.02.12թ.-ին բողոք էի ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությանը, ՀՀ ԱԱԾ տնօրենին այն մասին, որ  <<Հայկական ժամանակ>>օրաթերթի 4 փետրվարի 2012թ. համարի առաջին էջի վրա ներկայացված էր հոդված <<Վովային  կըզըցնողը>>, որը ներկայացնում եմ Ձեզ: Եթե դա համապատասխանում է իրականությանը, ապա շտապ կարգով պետք է քր. գործ հարուցվի, որ հասարակությունը, ի վերջո, կարծիք ստեղծի և հասկանա` ովքեր են ՀՀ համակարգի ղեկավարները, ՀՀ նախագահները: Ավելին »

Սրան պետություն կասեն

ՀՀ գլխ. դատախազ Ա. Հովսեփյանին

Պատճեն` ՀՀ hատուկ qննչական ծառայությանը

ՀՀ ԱԱԾ տնօրենին <Քաշաթաղ> հ/կ նախագահ Ռոբերտ Սիմոնյանից

Հասցե՝ Երևան, Ագաթանգեղոսի 7շ . բն. 124 հեռ. /091 98 61 07

Բողոք

1. <Հայկական ժամանակ> օրաթերթի 4 փետրվարի 2012թ. համարի առաջին էջում ներկայացված էր հոդված` <<Վովային կըզըցնողը>>, որը ներկայացնում եմ Ձեզ։ Եթե դա համապատասխանում է իրականությանը, ապա շտապ կարգով պետք է քրգործ հարուցվի, որ հասարակությունը, ի վերջո, կարծիք ստեղծի և հասկանա՝ ովքեր են ՀՀ համակարգի ղեկավարները, ՀՀ նախագահները։ Ի՞նչ է նշանակում Վովային կըզըցնողը, ի՞նչ է, լրագրողը հրապարակային, իրո՞ք։ կըզըցրել է Վովա Գասպարյանին, և ովքե՞ր են ականատես եղել, որին հետևում է, որ, ուրեմն, Վ.Գասպարյանը գոմիկ է, որ այդ մասին էլ հրապարակավ հայտարարում են <դեմոկրատիա>` կեղծ ժողովրդավարություն քարոզելով, այլասերելով մեր հասարակությունը, մատաղ սերունդը, վերացնելով մեր ապագան։

Ավելին »